ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2267/2527อัยการสมุทรสาครโจทก์นายธายุทธ ถาวรจำเลย ป.อ. ม. 286 พ.ร.บ.ปรามการค้าประเวณี พ.ศ.2503 บ้านเกิดเหตุเป็นสถานค้าประเวณี มีหญิงโสเภณีและชายที่ไป เที่ยว จำเลยทำหน้าที่คอยเปิดปิดประตูรับอยู่ที่บ้านดังกล่าว ดังนี้ จำเลยเป็นผู้ดูแลจัดการสถานค้าประเวณีตามพระราชบัญญัติ ปรามการค้าประเวณีฯ มาตรา 9 ที่จะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 286 นั้นโจทก์จะต้องนำสืบให้รับฟังได้ว่าจำเลยดำรงชีพอยู่แม้เพียงบางส่วนจากรายได้ของหญิงซึ่งค้าประเวณี หรือไม่มีปัจจัยอย่างอื่นอันปรากฏสำหรับดำรงชีพ หรือไม่มีปัจจัยอันเพียงพอสำหรับดำรงชีพ เมื่อพยานโจทก์ไม่ได้เบิกความถึงข้อนี้เลย แต่ได้ความว่าจำเลยเช่าร้านติดกับที่เกิดเหตุขายก๋วยเตี๋ยวและเครื่องดื่มมา 2 ปีแล้ว จึงลงโทษจำเลยตาม มาตรา 286 ไม่ได้ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี พ.ศ. 2503 มาตรา 9 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 286ลงโทษตามมาตรา 286 ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก 3 ปี ฟ้องโจทก์นอกจากนี้ให้ยกศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณีฯ มาตรา 9 จำคุก 1 ปี ข้อห้าอื่นนอกจากนี้ให้ยก โจทก์และจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "โจทก์นำสืบว่าร้อยตำรวจเอกสุรชัยตันติสุวิชวงศ์ สืบทราบว่าที่บ้านเลขที่ 927/89 ตำบลมหาชัย อำเภอเมืองสมุทรปรากการ จังหวัดสมุทรสาคร สถานค้าประเวณีซึ่งเลิกกิจการไปแล้วทำการลักลอบค้าประเวณีอีก จึงสั่งให้ตำรวจไปสืบสวนได้ความจริงว่าจำเลยเป็นผู้ดูแล และคอยเปิดปิดประตูบ้านรับแขกเอง ในคืนวันที่ 21 มีนาคม 2525 เวลาประมาณ 03.30 นาฬิกา จึงได้นำกำลังตำรวจเข้าจับกุม พบจำเลยไขกุญแจให้เจ้าพนักงานตำรวจเข้าตรวจค้นมีผู้หญิงที่คอยทำก