ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2984/2527นายไสว เทียมเจริญ กับพวกโจทก์นางฉลวย พิศาลประภาจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน เมื่ออธิบดีกรมแรงงานมีคำสั่งยกอุทธรณ์ของจำเลย และให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนแล้ว จำเลยหาได้นำคดีไปสู่ศาลไม่ คำสั่งของอธิบดีกรมแรงงานจึงเป็นที่สุด จำเลยจะดำเนินการใด ๆ ในศาลแรงงานอีกไม่ได้รวมทั้งให้การต่อสู้คดี ทั้งนี้โดยต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯมาตรา 8 วรรคท้าย เมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยให้ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทน จำเลยจึงไม่มีสิทธิต่อสู้ว่าคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนไม่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งหมายความรวมถึงพนักงานเงินทดแทนกระทำโดยปราศจากอำนาจด้วยศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายเงินทดแทนตามคำสั่งของพนักงานเงินทดแทนที่ 4/2526 ลงวันที่ 6 กรกฎาคม 2526 พร้อมด้วยดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของเงิน 24,570 บาท รวมกับเงินซึ่งจะต้องชำระเป็นรายเดือนคิดถึงวันที่คำพิพากษาถึงที่สุดนับแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน 2526 จนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์ทั้งสี่ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "จำเลยอุทธรณ์ว่า คดีมีประเด็นจะต้องวินิจฉัยด้วยว่า โจทก์ทั้งสี่เป็นทายาทโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตายหรือไม่ และผู้ตายเป็นลูกจ้างของจำเลยหรือไม่ แต่ศาลแรงงานกลางมิได้วินิจฉัยประเด็นดังกล่าว เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายพิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงได้ความเป็นยุติว่า นายวัลลภ เทียมเจริญประสบอันตรายถึงแก่ความตายเนื่องจากการทำงาน โจทก์ทั้งสี่ซึ่งอ้างว่าเป็นทายาทโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย ได้ยื่นคำร้องเรียกเงินทดแทนจากจำเลยต่อพนักงา