ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1571/2522พนักงานอัยการจังหวัดประจวบคีรีขันธ์โจทก์นายน้อย เอื้อนสะอาด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.การประมง พ.ศ.2490 ม. 5, ม. 32, ม. 65, ม. 69, ม. 70 ประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ลงวันที่ 7 พฤศจิกายน 2518 ข้อ 3 ป.วิ.อ. ม. 192โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานทำการประมงโดยใช้เครื่องมือทำการประมงที่ต้องห้ามตามประกาศกระทรวงเกษตรและสหกรณ์เรื่องกำหนดฤดูปลาทูมีไข่และห้ามมิให้ใช้เครื่องมือบางชนิดจับปลาทูและกำหนดขนาดตาของเครื่องมือบางชนิดในฤดูมีปลาทูขนาดเล็ก ลงวันที่ 7 พฤศจิกายน 2518 ข้อ 3 แต่ในคำบรรยายฟ้องของโจทก์ปรากฏว่าเครื่องมือที่จำเลยใช้เป็นคนละประเภทกับเครื่องมือที่ระบุห้ามไว้ในประกาศข้อ 3 ข้อเท็จจริงจึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยใช้เครื่องมือตามที่ระบุห้ามไว้ตามประกาศดังกล่าวข้อ 3 ทำการประมงอันจะเป็นความผิดต่อกฎหมายที่โจทก์ประสงค์ให้ลงโทษ จึงลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2520 เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยทั้ง 8 ได้บังอาจร่วมกันใช้เครื่องมือประเภทอวนติดตามีสายพาน ซึ่งเป็นเครื่องมือต้องห้ามตามประกาศกระทรวงเกษตร ฯลฯ ข้อ 3 ทำการประมงจับปลาในอ่าวไทย โดยฝ่าฝืนกฎหมายและประกาศดังกล่าว เหตุเกิดที่ตำบลหัวหิน อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490 มาตรา 5, 32, 65, 69, 70 พระราชบัญญัติการประมง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2496 มาตรา 10 ประกาศกระทรวงเกษตรฯ เรื่องกำหนดฤดูปลาทูมีไข่และห้ามมิให้ใช้เครื่องมือบางชนิดจับปลาทู และกำหนดขนาดตาของเครื่องมือบางชนิดในฤดูมีปลาทูขนาดเล็ก ลงวันที่ 7 พฤศจิกายน 2518 ข้อ 3 และริบของกลางจำเลยทั้ง 8 ให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง จำคุกคนละ 6 เดือน ปรับ