ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1677/2523ร้อยตำรวจโทธรรมา ลิปตะสิริโจทก์บริษัท พิทักษ์สามัคคี จำกัดจำเลย พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของบริษัทจำเลยมิได้นิยามคำว่า "พนักงาน" ไว้ จึงต้องถือว่าคำนี้มีความหมายตามที่เข้าใจกันโดยทั่วไปการที่โจทก์มิได้มาทำงานที่บริษัทจำเลยเป็นประจำทุกวันเพราะลักษณะงานในหน้าที่ของโจทก์ในฐานะเลขานุการคณะกรรมการบริษัทจำเลยไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้นหาทำให้โจทก์ไม่เป็นพนักงานไปไม่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2500 ถึงวันที่ 3 สิงหาคม 2516 จำเลยมีเจตนาจ้างโจทก์ไว้ประจำเช่นเดียวกับพนักงานอื่น โจทก์จึงเป็นพนักงานตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลย มีสิทธินำระยะเวลาดังกล่าวมาคำนวณบำเหน็จได้ จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ได้ความว่า ข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของบริษัทจำเลย ตามเอกสารหมาย จ.2 กำหนดเรื่องบำเหน็จพนักงานไว้ในข้อ ค. แห่งหมวด 4 ความว่า "พนักงานที่ทำงานบริษัทฯ ตั้งแต่ 1 ปีขึ้นไป เมื่อออกหรือถึงแก่กรรมโดยไม่มีความผิดตามที่ระบุไว้ท้ายหมวดนี้ มีสิทธิได้รับบำเหน็จพนักงานตามมติที่ประชุมกรรมการดังนี้(1) พนักงานที่บรรจุก่อนวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 จะได้รับบำเหน็จตามเวลาทำงานคิดให้ 1 ปีเท่ากับเงินเดือน 1 เดือน ฯลฯ" โจทก์เข้าทำงานในบริษัทจำเลยตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2500 โดยที่ประชุมคณะกรรมการบริษัทจำเลยลงมติให้โจทก์เป็นเลขานุการคณะกรรมการบริษัทจำเลยมีหน้าที่ช่วยเหลืองานตามที่ผู้จัดการจะใช้สอย โดยโจทก์ไม่ต้องมาทำงานที่บริษัทจำเลยเป็นประจำทุกวัน และให้โจทก์ได้รับเงินเดือนเดือนละ1,500 บาท โจทก์ได้รับเงินเดือนติดต่อกันมาทุกเดือนและได้รับเงิ