ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1842/2523นายบุญเลิศ แพสว่างโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทย กับพวกจำเลย พ.ร.บ.การรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ.2494 โจทก์เป็นลูกจ้างของการรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลยที่ 1 โจทก์ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงฐานทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรงอันเป็นความผิดซึ่งมีโทษถึงไล่ออกเมื่อมีการตั้งกรรมการสอบสวนกรณีที่โจทก์ถูกกล่าวหาดังกล่าวและจำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาได้พิจารณาพยานหลักฐานในสำนวนการสอบสวนแล้วเห็นว่าโจทก์ทำความผิดจริงก็มีคำสั่งไล่โจทก์ออกจากงานได้ตามที่ได้รับมอบอำนาจ โดยมิต้องนำเรื่องเสนอที่ประชุมผู้อำนวยการฝ่ายและหัวหน้าสำนักงานให้พิจารณาเสียก่อนไม่เป็นการฝ่าฝืนระเบียบการและคำสั่งของจำเลยที่ 1 แต่อย่างใดศาลแรงงานกลางพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งไล่โจทก์ออกจากงานจำเลยทั้งสามอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ในชั้นนี้คงมีปัญหาตามอุทธรณ์ของจำเลยแต่เพียงว่า การที่จำเลยที่ 2 มีคำสั่งไล่โจทก์ออกจากงานโดยมิได้เสนอเรื่องการสอบสวนกรณีที่โจทก์ถูกกล่าวหานี้ให้ที่ประชุมผู้อำนวยการฝ่ายและหัวหน้าสำนักงานพิจารณาเสียก่อนนั้นเป็นการชอบหรือไม่ พิเคราะห์แล้วเห็นว่า โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงฐานทุจริตต่อหน้าที่และประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง อันเป็นความผิดซึ่งมีโทษถึงไล่ออก แต่มิใช่เป็นกรณีความผิดปรากฏชัดแจ้ง จึงต้องมีการสอบสวนก่อนตามระเบียบการฉบับที่ 61 ว่าด้วยระเบียบวินัย การลงโทษ และการให้ออกจากงานของลูกจ้าง ที่ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทยให้ไว้" ฯลฯ"ผู้ว่าการรถไฟแห่งประเทศไทยมอบอำนาจตามความในเอกสาร ล.9 ข้อ 22ให้แก่จำเลยที่ 3 ตามเอกสาร ล.10 และจำเลยที่ 3 ก็มอบอำนาจต่อให้แก