ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2135/2523ห้างหุ้นส่วนจำกัด สหศิลาบางกอกโจทก์กรมแรงงาน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นพนักงานตรวจแรงงานได้ทำคำเตือนถึงโจทก์ เพราะเห็นว่าโจทก์ฝ่าฝืนประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน โดยไม่จ่ายค่าทำงานในวันหยุดแก่ลูกจ้างคำเตือนนี้มิใช่คำวินิจฉัยชี้ขาดอันมีผลทางกฎหมาย แม้จะกำหนดให้โจทก์ชำระเงินแก่ลูกจ้างโจทก์หาจำต้องปฏิบัติตามไม่คำเตือนดังกล่าวจึงไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิหรือหน้าที่ของโจทก์แต่อย่างใดและไม่ใช่กรณีที่โจทก์จำเป็นต้องใช้สิทธิทางศาลขอให้เพิกถอนคำเตือนของจำเลยโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้โจทก์ตั้งรูปคดีฟ้องร้องโดยอาศัยเหตุจำเลยที่ 2 พนักงานตรวจแรงงานในสังกัดของจำเลยที่ 1 ได้อาศัยอำนาจตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ฉบับลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2515 ข้อ 77 ออกคำเตือนให้โจทก์จ่ายค่าทำงานในวันหยุดแก่ลูกจ้าง ดังปรากฏตามสำเนาคำเตือนท้ายฟ้อง โจทก์เห็นว่าเงินประเภทดังกล่าว โจทก์จ่ายให้แก่ลูกจ้างแล้วไม่ต้องจ่ายซ้ำตามคำเตือนของจำเลยที่ 2 จึงขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยและคำเตือนข้อ 2 ของจำเลย ในชั้นพิจารณาของศาลแรงงานกลาง จำเลยได้แถลงต่อสู้คดีโจทก์ไว้ว่า คำเตือนของจำเลยที่ 2 ไม่เป็นการโต้แย้งสิทธิหรือหน้าที่ของโจทก์ โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ถึงหากในชั้นอุทธรณ์ จำเลยจะมิได้ทำคำแก้อุทธรณ์มา แต่ปัญหาอำนาจฟ้องเป็นข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ศาลฎีกาเห็นสมควรหยิบยกขึ้นวินิจฉัยตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตร