ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2791/2523นายกฤษฎี ศรีจามรโจทก์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัดจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 พ.ร.บ.สหกรณ์ พ.ศ.2511 ตาม พระราชบัญญัติสหกรณ์ พ.ศ. 2511 กับข้อบังคับของชุมนุมสหกรณ์ แสดงว่าที่ประชุมใหญ่ของจำเลยมีอำนาจใช้ดุลพินิจกำหนดหลักเกณฑ์ในการ จ่ายเงินโบนัสได้ตามที่เห็นสมควร ดังนั้น การที่ที่ประชุมใหญ่ลงมติอนุมัติตามข้อเสนอของคณะกรรมการดำเนินการของจำเลยให้จ่ายโบนัสแก่พนักงานโดยมีหลักเกณฑ์ว่าต้องมีตัวอยู่กับจำเลยในวันที่ที่ประชุมอนุมัตินั้น จึงอยู่ในอำนาจที่จะกระทำได้โดยชอบศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "โจทก์อุทธรณ์เป็นใจความว่า เงินที่นายจ้างจ่ายให้แก่ลูกจ้างเป็นการตอบแทนการทำงานไม่ว่านายจ้างจะกำหนดหรือคำนวณหรือจ่ายเป็นการตอบแทนด้วยวิธีอย่างไรและเรียกชื่ออย่างไร รวมทั้งเงินโบนัสหรือเงินรางวัลประจำปี ถือว่าเป็นค่าจ้างตามความหมายในประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานลงวันที่ 16 เมษายน 2515 หากลูกจ้างมิได้ปฏิบัติผิดระเบียบข้อบังคับซึ่งถือว่าเป็นสภาพการจ้างแล้ว ลูกจ้างจะต้องได้รับทุกคน และตามข้อบังคับของชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด จำเลย ข้อ 19(3) ก็แสดงให้เห็นว่ามุ่งจ่ายเงินโบนัสให้เป็นการตอบแทนการทำงานในปีที่ผ่านมาที่จำเลยมีมติให้จ่ายได้แล้วนั้นก็ต้องจ่ายให้แก่ลูกจ้างทุกคน จำเลยไม่มีอำนาจนอกเหนือกฎหมายที่จะกำหนดหลักเกณฑ์การจ่ายเงินโบนัสแก่พนักงานว่าจะต้องมีตัวปฏิบัติงานอยู่ในวันที่ที่ประชุมใหญ่อนุมัติ โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างทำงานอยู่เต็มปีช่วยเหลือให้จำเลยมีผลกำไร จึงต้องได้รับเงินโบนัสเช่นเดียวกับลูกจ้างอื่นด้วยได้พิเคราะห์แล้วเห็นว่า