ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3058/2523นายทวี พรหมเทพ กับพวกโจทก์บริษัท ไทยบริดสโตน จำกัด กับพวกจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 แม้ลูกจ้างจะมีสิทธินัดหยุดงานได้ เพราะเป็นวิธีเดียวที่ลูกจ้างสามารถใช้เป็นฐานอำนาจในการเจรจาต่อรองกับนายจ้างแต่จะต้องอยู่ในกรอบบังคับของกฎหมาย มิใช่ว่าจะใช้สิทธิได้เสมอไป สิทธินัดหยุดงานจะเกิดขึ้นหรือมีขึ้นได้ เมื่อลูกจ้างได้ปฏิบัติตามขั้นตอนและเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ ใน พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 เท่านั้น กล่าวคือ เมื่อพนักงานประนอมข้อพิพาทแรงงานได้ไกล่เกลี่ยข้อพิพาทแรงงาน แล้วนายจ้างกับลูกจ้างไม่อาจตกลงกันได้โดยถือว่าข้อพิพาทแรงงานนั้นเป็นข้อพิพาทแรงงานที่ตกลงกันไม่ได้ ลูกจ้างจึงจะมีสิทธิ นัดหยุดงานศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทุกคนอุทธรณ์ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีมีปัญหาข้อกฎหมายตามอุทธรณ์ของโจทก์ว่า การที่ลูกจ้างนัดหยุดงานเนื่องจากการยื่นข้อเรียกร้องและไม่สามารถตกลงกันได้ จะถือได้หรือไม่ว่าลูกจ้างละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันติดต่อกันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร และนายจ้างสามารถเลิกจ้างลูกจ้างได้ ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ทุกคนเป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 เมื่อต้นเดือนมิถุนายน 2522 สหภาพแรงงานไทยบริดจสโตนได้ยื่นข้อเรียกร้องต่อจำเลยที่ 1 รวม 8 ข้อ ครั้งแรกเจรจาตกลงกันได้ 5 ข้อ ต่อมาวันที่ 7 กรกฎาคม2522 เจรจาตกลงกันได้อีก 2 ข้อ เหลืออีก 1 ข้อ คือข้อ 8 เรื่องเงินโบนัส ซึ่งในวันนั้นสหภาพแรงงานฯ และจำเลยที่ 1 ได้ทำบันทึกกันไว้ว่า ข้อเรียกร้องที่ยังตกลงกันไม่ได้ จะมอบให้คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์เป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาดปรากฏตามเอกสารหมาย ล.1.6 แต่แล้วในวันที่ 17, 18, 19 กรกฎาคม 2522อันเป็นวันท