ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 926/2521พนักงานอัยการจังหวัดสกลนครโจทก์นายอุดม มณีรัตน์จำเลย พ.ร.บ.กัญชา พ.ศ.2477 ป.อ. ม. 90, ม. 91มาตรา 7 พระราชบัญญัติกัญชา หาได้บัญญัติถึงความผิดฐานมีกัญชาไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย แยกออกจากการมีกัญชาด้วยไม่ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า วันเวลาที่จำเลยมีกัญชาแห้งไว้ในความครอบครองก็อยู่ในวันเวลาสุดท้ายที่หาว่าจำเลยมีกัญชาสดไว้ในความครอบครองนั่นเอง จึงเป็นการครอบครองกัญชาทั้งสองชนิดพร้อมกันตลอดมาการกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวกันโจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ 1 กันยายน 2519 ถึงวันที่ 29 ธันวาคม 2519 เวลากลางวันและกลางคืน จำเลยปลูกกัญชาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตามวันเวลาดังกล่าวแต่ต่างวาระกัน จำเลยมีกัญชาสด 100 ต้น หนัก 20,800 กรัม ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานต่อมาวันที่ 29 ธันวาคม 2519 เวลากลางวัน จำเลยมีกัญชาแห้ง 1 มัด หนัก 1,900 กรัม ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 มาตรา 5, 7, 9, 10 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 และริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติกัญชา พ.ศ. 2477 มาตรา 5, 7, 9, 10 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 2 ลงโทษฐานปลูกกัญชา จำคุก 1 ปี ปรับ 500 บาท ลงโทษฐานมีกัญชาสดจำคุก 6 เดือน ปรับ 200 บาท ลงโทษฐานมีกัญชาแห้ง จำคุก 6 เดือน ปรับ 200 บาท รวมจำคุก 2 ปี ปรับ 900 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงจำคุก 1 ปี ปรับ 450 บาท ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ขอให้ลงโทษปรับสถานเดียว