ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1167/2521นายบุญเลิศ เจริญผลโจทก์นายเจียน ปรีคงจำเลย ป.วิ.พ. ม. 138 พ.ร.บ.ควบคุมการเช่านา พ.ศ.2517 การเช่านาที่เป็นผลจากข้อตกลงในสัญญาประนีประนอมยอมความซึ่งกระทำต่อหน้าศาล และศาลได้พิพากษาและออกคำบังคับเสร็จสิ้นไปแล้ว ก่อนพระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ.2517 ออกใช้บังคับ การเช่านาตามสัญญาประนีประนอมยอมความนี้อยู่ภายใต้เงื่อนไขและคำบังคับตามคำพิพากษา พระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ.2517 ย่อมไม่ลบล้าง หรือให้ความคุ้มครองถึงการเช่านาที่ศาลได้พิพากษาเสร็จเด็ดขาดไปแล้วอย่างในคดีนี้คดีสืบเนื่องจากโจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน โดยจำเลยยอมชำระเงินค่าเช่านาที่ค้างให้โจทก์ และโจทก์ยอมให้จำเลยเช่านาพิพาทจำนวน 23 ไร่ จำเลยยอมชำระค่าเช่าเป็นข้าวเปลือกอัตราไร่ละ 8 ถังต่อปี ภายในเดือนเมษายนของทุก ๆ ปี ต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องว่าโจทก์ไปเก็บค่าเช่านาจำนวนข้าวเปลือก 184 ถังจากจำเลย แต่จำเลยจะให้เพียง 20 ถังเป็นการผิดสัญญาประนีประนอมยอมความ ขอให้ยึดทรัพย์จำเลยขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้ และให้จำเลยรื้อเรือนออกไปให้พ้นจากที่ดินของโจทก์ จำเลยยื่นคำร้องคัดค้านว่าจำเลยทำนาได้เพียง 8 ไร่ อีก 15 ไร่ เป็นที่ดอนทำนาไม่ได้ผล เมื่อเสร็จสิ้นการทำนาจำเลยขอชำระค่าเช่านาให้โจทก์เป็นข้าวเปลือก 80 ถัง แต่โจทก์ไม่ยอมรับ จึงถือไม่ได้ว่าจำเลยผิดนัด และจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ. 2517 ขอให้ยกคำร้องของโจทก์ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าจำเลยผิดข้อตกลงตามสัญญาประนีประนอมยอมความ และไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ. 2517 พิพากษาให้จำเลยชำระค่าเช่านาในฤดูการทำนา พ.ศ. 2518 ให้โจทก์จำนวน 185 ถัง ข้าวเปลือก มิ