ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการกำหนดเงินค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืน การหักราคาที่ดินที่เหลือจากการเวนคืนที่สูงขึ้น และการคำนวณดอกเบี้ย
การกำหนดเงินค่าทดแทนต้องใช้ราคาในวันใช้บังคับพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินฯ พ.ศ. 2511 (16 ตุลาคม 2511) ตามมาตรา 14 แห่ง พ.ร.บ.เวนคืนฯ 2497 และมาตรา 21 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.เวนคืนฯ 2530 จำเลยมีสิทธินำราคาที่สูงขึ้นของที่ดินที่เหลือจากการเวนคืนมาหักออกจากค่าทดแทนตามมาตรา 21 วรรคสอง แห่ง พ.ร.บ.เวนคืนฯ 25
ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ โดยให้จำเลยที่ 2 ชำระเงินค่าทดแทนที่ดินเพิ่มเติมแก่โจทก์จำนวน 22,675,500 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประจำของธนาคารออมสินในจำนวนเงินที่เพิ่มขึ้นนับแต่วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2534 จนกว่าจะชำระเสร็จ และให้จำเลยที่ 1 ร่วมรับผิดกับจำเลยที่ 2 ส่วนจำเลยที่ 3 ให้ยกฟ้อง
โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 3151 เนื้อที่ 278.3 ตารางวา พร้อมสิ่งปลูกสร้าง ถูกเวนคืนตาม พ.ร.บ.เวนคืนฯ 2516 โจทก์ได้รับค่าทดแทนแล้ว 14,010,372 บาท และขอเพิ่มอีก 77,230,659 บาท ที่ดินโฉนดเลขที่ 38163 ซึ่งเป็นที่ดินที่เหลือจากการเวนคืนมีราคาสูงขึ้น 3,280,000 บาท
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 512/2539นาย อมร อัศวานันท์โจทก์ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2497 ม. 14 พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2530 ม. 21 วรรคหนึ่ง, ม. 21 วรรคสอง, ม. 26 วรรคสาม พ.ร.บ.เวนคืนอสังหาริมทรัพย์ในท้องที่แขวงสุรวงศ์ แขวงสีลม เขตบางรัก และแขวงยานนาวา แขวงทุ่งมหาเมฆ แขวงวัดดอน แขวงช่องนนทรี เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร พ.ศ.2516 ม. 3 พ.ร.ฎ.กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่ตำบลสุรวงศ์ ตำบลสีลม อำเภอบางรัก และตำบลยานนาวา ตำบลทุ่งมหาเมฆ ตำบลทุ่งวัดดอน ตำบลช่องนนทรี อำเภอยานนาวา จังหวัดพระนคร พ.ศ.2511 ที่ดินโฉนดเลขที่38163เป็นที่ดินที่เหลือจากการเวนคืนของที่ดินโฉนดเลขที่3151ของโจทก์ซึ่งต่อมาโจทก์ได้ขายไปเมื่อปี2528หลังจากที่ดินโจทก์ถูกเวนคืนแล้วที่ดินโฉนดเลขที่38163ที่เหลือจากการเวนคืนอยู่นั้นย่อมจะมีราคาสูงขึ้นดังนั้นจำเลยที่2จึงมีสิทธินำราคาสูงขึ้นของที่ดินโจทก์ที่เหลือจากการเวนคืนมาหักออกจากเงินค่าทดแทนที่ดินซึ่งจำเลยที่2จะต้องชำระให้แก่โจทก์ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ.2530มาตรา21วรรคสอง พระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์พ.ศ.2530มาตรา26วรรคสามบัญญัติให้ผู้มีสิทธิได้รับเงินค่าทดแทนได้รับดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประจำของธนาคารออมสินในจำนวนเงินที่เพิ่มขึ้นนับแต่วันที่ได้มีการจ่ายเงินหรือวางเงินค่าทดแทนดังนั้นที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยชำระดอกเบี้ยในอัตราร้อยละ7.5ต่อปีคงที่นับแต่วันที่27กุมภาพันธ์2534เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จยังไม่ถูกต้องโจทก์จึงชอบที่จะได้รับดอกเบี้ยในอัตราสูงสุดของดอกเบี้ยเงินฝากประจำของธนาคารออมสินในจำนวนเ