คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218
เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นในความผิดกระทงที่วางโทษจำคุกไม่เกินห้าปี คดีต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218
ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยฎีกาของจำเลย ให้ยกฎีกาจำเลย
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยสองกระทง ฐานมีเฮโรอีนจำคุก 1 ปี และฐานจำหน่ายเฮโรอีนจำคุก 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนกระทงเดียวจำคุก 5 ปี ซึ่งเป็นการพิพากษายืนในความผิดกระทงนี้
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 756/2520พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายสังวาลย์ กิ่งเงิน หรือกลิ่งเงินจำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ป.วิ.อ. ม. 218ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย 2 กระทง ฐานมีเฮโรอีนจำคุก 1 ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีน จำคุก 5 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษฐานจำหน่ายเฮโรอีนกระทงเดียว จำคุก 5 ปี จึงเป็นการพิพากษายืนในความผิดกระทงนี้ ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกมีเฮโรอีนและจำหน่ายเฮโรอีน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิ, 20 ตรี, 27, 29 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2479 มาตรา 10 พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4)พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7, 12 ให้จำคุกจำเลยฐานมีเฮโรอีน 1 ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีน 5 ปี รวม 6 ปี ริบของกลางจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2465 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2479 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4)พ.ศ. 2504 มาตรา 20 ทวิ ซึ่งเป็นบทหนักตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90ให้จำคุก 5 ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลย 2 กระทง คือฐานมีเฮโรอีนและจำหน่ายเฮโรอีน แต่ละกระทงวางโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปีศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นให้ลงโทษจำเลยฐานจำหน่ายเฮโรอีนกระทงเดียวจำคุก 5 ปี จึงเป็นการพิพากษายืนในความผิดกระทงนี้ ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาค