ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2500

ประเด็นกฎหมาย

ผู้ว่าจ้างรับเอาผลงานและจ่ายค่าจ้างไปแล้วโดยไม่ทักท้วง จะกลับกล่าวหาว่าผู้รับจ้างทำผิดสัญญาไม่ได้ และค่าเสียหายฐานใช้ไม้ผิดประเภทที่โจทก์ไม่ได้ตั้งประ

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 701/2500นายประสาท อาจวารินโจทก์นายวินัย จิวังกูร ที่ 1 นายหล่อย แซ่หยี ที่ 2จำเลยนายวิบูล จิวังกูร ในฐานะส่วนตัวและผู้จัดการกับประธานกรรมการบริษัทไม้สยาม ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. ผู้รับจ้างทำการก่อสร้างบางอย่างผิดจากสัญญาแต่ผู้ว่าจ้างก็รับเอาผลงานนั้น และจ่ายค่าจ้างไปแล้วโดยไม่ทักท้วงผู้ว่าจ้างจะกลับกล่าวหาว่าผู้รับจ้างทำผิดสัญญาไม่ได้ฟ้องว่า จำเลยทำสัญญาก่อสร้างอาคาร ตามสำเนาท้ายฟ้องจำเลยทำผิดสัญญาตามรายการในเอกสารหมาย ค. คำขอท้ายฟ้องข้อหนึ่งขอเรียกค่าเสียหายเพราะใช้ไม้ผิดประเภท 20,000 บาทแต่ในเอกสารหมาย ค. ไม่มีระบุถึงการใช้ไม้ผิดประเภทนี้ศาลไม่ให้ค่าเสียหายในฐานนี้คดีนี้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2495 โจทก์ได้ตกลงทำสัญญาจ้างจำเลยที่ 2 ให้รับเหมาก่อสร้างบ้านพักและเรือนคลอดบุตรให้โจทก์ราคา 160,000 บาท กำหนดแล้วเสร็จในเวลา 180 วัน ตามสำเนาหนังสือสัญญาและแบบแปลนรายการหมาย ก. ข. ท้ายฟ้องโจทก์ได้แต่งตั้งให้จำเลยที่ 1 เป็นตัวแทนหรือผู้ตรวจการ มีหน้าที่ตรวจและบังคับบัญชาจำเลยที่ 2 ให้ปฏิบัติตามสัญญาและแผนผังรายการ ถ้าจะสั่งการให้ผิดไปจากข้อสัญญา หรือแผนผังรายการก่อสร้างจะต้องได้รับอนุญาตจากโจทก์ก่อน จำเลยที่ 3 เป็นผู้ค้ำประกันในกรณีผิดสัญญาต่อโจทก์ตามสัญญาหมาย ก. ข้อ 16เมื่อทำสัญญาแล้ว จำเลยที่ 1-2 ได้สมคบกันกระทำการฉ้อโกงโจทก์ โดยจำเลยกระทำการก่อสร้างให้ผิดไปจากสัญญา ปรากฏตามรายการผิดสัญญาตามเอกสารหมาย ค. ท้ายฟ้อง ทั้งนี้โดยมิได้รับการยินยอมจากโจทก์ อันเป็นวิธีการใช้อุบายให้ได้รับผลประโยชน์จากการรับเหมาอีกด้านหนึ่ง โจทก์ได้เตือนให้จำเลยแก้ไข จำเลยก็บิดพลิ้วไม่แก้ไข เนื่องจากจำเลยผิดสัญญา ทำให้โจทก์ต้องเสียหายคือ ไม้