หญิงไทยที่สมรสกับคนต่างด้าวจะสูญเสียสัญชาติไทยหรือไม่ และการถือใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวโดยเข้าใจผิดว่าตนเป็นคนต่างด้าวจะทำให้ต้องต่ออายุใบสำคัญหรือไม
การที่หญิงไทยสมรสกับคนต่างด้าวจะสูญเสียสัญชาติไทยต่อเมื่อมีกฎหมายสัญชาติของสามีบัญญัติให้หญิงนั้นได้รับสัญชาติของสามี โจทก์ต้องพิสูจน์ข้อเท็จจริงดังกล่าวให้ชัดเจน การที่จำเลยเข้าใจผิดว่าตนสูญเสียสัญชาติและไปรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว ไม่ทำให้จำเลยกลายเป็นคนต่างด้าว และหากจำเลยจะกลายเป็นคนต่างด้าวต
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
จำเลยเป็นหญิงไทยเกิดในราชอาณาจักร มีบิดาเป็นคนต่างด้าวสัญชาติจีน ต่อมาสมรสกับคนสัญชาติจีน และได้รับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว เมื่อใบสำคัญหมดอายุ จำเลยไม่ไปขอต่ออายุภายใน 7 วัน โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นคนต่างด้าวและไม่ต่ออายุใบสำคัญ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 723 - 737/2500พนักงานอัยการจังหวัดชัยภูมิโจทก์นางเง็ก หรือกิมเง็ก แซ่ตั้ง กับพวกจำเลย พ.ร.บ.การทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.2493 ม. 13, ม. 20 พ.ร.บ.สัญชาติ พ.ศ.2456 ม. 4, (ฉบับที่ 2, ม. 5การที่จำเลยแต่งงานกับคนต่างด้าว(จีน) อันจะทำให้จำเลยศูนย์เสียสัญชาติตาม มาตรา4 แห่ง พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ.2456 นั้นโจทก์จะต้องสืบให้แน่ชัดว่า ข้อเท็จจริงที่ว่าในขณะที่แต่งงานกฎหมายสัญชาติของคู่แต่งงานของจำเลยบัญญัติให้จำเลยมีสัญชาติของสามี มิฉะนั้นศาลไม่ถือว่าจำเลยสูญเสียสัญชาติเพราะการแต่งงาน แม้เมื่อจำเลยแต่งงานกับคนต่างด้าวแล้วเข้าใจผิดว่าตนสูญเสียสัญชาติและไปรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวมาก็ไม่ทำให้จำเลยกลายเป็นคนต่างด้าว อันจะต้องต่อใบสำคัญเมื่อหมดอายุ การที่จำเลยไปรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวหากจะเป็นกรณีเข้า มาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ.2496 ซึ่งบัญญัติให้จำเลยกลายเป็นคนต่างด้าวก็เป็นเรื่องต้องถือว่าจำเลยเพิ่งเป็นคนต่างด้าวเมื่อใช้พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ.2496 ซึ่งจำเลยจะต้องไปแจ้งความเพื่อขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวจากเจ้าพนักงานใน 30 วัน จำเลยไม่ไปจัดการดังกล่าวก็ย่อมมีผิดแต่ข้อนี้โจทก์ไม่ได้ฟ้องมา จึงลงโทษจำเลยยังไม่ได้โจทก์ฟ้องมีความทำนองเดียวกันว่าจำเลยทุกสำนวนเป็นบุคคลผู้มีสัญชาติไทยเพราะเกิดในราชอาณาจักร มีบิดาเป็นคนต่างด้าวสัญชาติจีน ต่อมาจำเลยได้สมรสกับคนสัญชาติจีน ได้รับสัญชาติจีนตามสามี และจำเลยได้รับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนคนต่างด้าวแล้ว ใบสำคัญประจำตัวของจำเลยหมดอายุที่ได้ต่อครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2495 (เว้นแต่นางน้อย แซ่อุย จำเลย หมดอายุที่ต่อครั้งสุดท้ายเมื่อ พ.ศ. 2494 และนางสมเวียง แ