ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1728/2512พนักงานอัยการกรมอัยการโจทก์นายณรงค์ ภูมิตระกูลจำเลย พ.ร.บ.ว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยได้ออกเช็คให้ผู้เสียหายเพื่อเป็นหลักฐานแห่งการรับเงิน ฉะนั้นย่อมแสดงว่าคู่กรณี ไม่มีเจตนาให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น จำเลยจึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.2497 มาตรา 3 ถึงแม้จะมีการแก้เช็คกัน (แก้วันที่) ก็ยังไม่พอฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาจะใช้เงินตามเช็คนั้นโจทก์ร่วมฎีกาคัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ลงวันที่ 1 เดือนพฤษภาคม พุทธศักราช 2511คดีนี้โจทก์ฟ้องและเพิ่มเติมฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2509 เวลากลางวัน จำเลยบังอาจออกเช็คของธนาคารไทยพัฒนา จำกัดสำนักงานใหญ่ เลขที่ จี.806402 สั่งจ่ายเงิน 70,000 บาทให้แก่นายณรงค์ ภูมิตระกูล โดยให้ไปรับเงินได้ตั้งแต่วันที่ 19 มีนาคม 2509 เป็นต้นไป เป็นการแลกเงินสดจากนายณรงค์ ภูมิตระกูล นายณรงค์ภูมิตระกูลได้นำเช็คไปเข้าบัญชีธนาคารกรุงเทพฯ จำกัด สำนักงานใหญ่เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2509 เพื่อเรียกเก็บเงินธนาคารไทยพัฒนา จำกัด สำนักงานใหญ่ปฏิเสธไม่จ่ายเงินตามเช็คนั้นและส่งเช็คกับใบคืนเช็คมา เพราะเงินในบัญชีไม่พอจ่าย ทั้งนี้โดยจำเลยออกเช็คให้ใช้เงินมีจำนวนสูงกว่าจำนวนเงินที่มีอยู่ในบัญชีอันจะพึงให้ใช้เงินได้ในขณะที่ออกเช็คนั้น โดยเจตนาที่จะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็คนั้น โดยวันที่จำเลยออกเช็ค เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2509 จำเลยมีเงินอยู่ในบัญชี 14,696 บาท 90 สตางค์ วันสั่งจ่ายวันที่ 19 มีนาคม 2509 จำเลยมีเงินอยู่ในบัญชี 56,380 บาท 70 สตางค์และวันที่ผู้เสียหายนำเช็คไปขึ้นเงินจำเลยมีเงินเหลืออยู่ในบัญชีเพียง 587 บาท 45 สตางค์ เหต