ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 379/2522บริษัทขจรยุทธ จำกัดโจทก์กระทรวงพาณิชย์ กับพวกจำเลย ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พ.ศ.2515 คำสั่งนายกรัฐมนตรีตาม ม.17 แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักรพ.ศ.2515 ให้คณะกรรมการตามกฎหมายว่าด้วยการค้ากำไรเกินควรออกคำสั่งควบคุมปริมาณและสถานที่เก็บเหล็กเส้น ถ้าแจ้งไม่ตรงความจริงให้คณะกรรมการริบและขายแก่ประชาชนได้ปรากฏว่าโจทก์แจ้งปริมาณเหล็กเส้นขาดจากปริมาณจริงเป็นจำนวนมาก คณะกรรมการมีคำสั่งริบ ไม่ปรากฏว่าคณะกรรมการทำการโดยไม่สุจริตใจ โจทก์ไม่อาจโต้แย้งได้โจทก์เป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ได้แจ้งปริมาณเหล็กผิดความจริง จำเลยจึงสั่งริบตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีตามมาตรา 17 แห่งธรรมนูญการปกครองแผ่นดิน พ.ศ. 2515 ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องที่โจทก์ขอให้เพิกถอนคำสั่งและเรียกค่าเสียหาย โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ส่วนปัญหาตามฎีกาโจทก์ที่ว่าคณะกรรมการจำเลยกระทำการพิจารณาโดยสุจริตหรือไม่ และมีสิทธิสั่งริบเหล็กเส้นของโจทก์เพียงใดหรือไม่ นั้น โจทก์อ้างว่า โจทก์ได้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บเหล็กเส้นของโจทก์ต่อคณะกรรมการจำเลยทราบทันที คำวินิจฉัยของคณะกรรมการจำเลยเป็นการกระทำโดยไม่สุจริต และใช้อำนาจโดยไม่เป็นธรรม เป็นการกระทำโดยชัดเจตนารมย์ของกฎหมาย ตามพระราชบัญญัติการค้ากำไรเกินควร พ.ศ. 2490และคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร.3/2517 ศาลฎีกาเห็นว่า ปรากฏตามข้อ 1 ของคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่ สลร.3/2517 ลงวันที่ 9 มกราคม 2517 ซึ่งสั่งโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา 17 แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช2515 ว่า เพื่อประโยชน์ในการแก้ไขการขาดแคลนและป้องกันการค้ากำไรเกินควรให้คณะกรรมการตามกฎหมายว่าด้วยการป้องกันการค้ากำไรเกินควรมีอำนาจออกคำสั่งบังคับใ