ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 859/2522นางจำเนียร ประดับญาติโจทก์นางจำรัส หมัดเจริญสุขจำเลยจำเลยร่วมจำเลยนายหมัด มะแก้วจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมการเช่านา พ.ศ.2517 จำเลยเช่านาของ ร. ห. เช่านาของโจทก์ จำเลยทำนาของโจทก์ที่ ห. เช่าแลกกับให้ ห. ทำนาของ ร. ที่จำเลยเช่า เป็นการที่จำเลยทำนาของโจทก์โดยอาศัยสิทธิของ ห. ไม่เป็นการที่จำเลยเช่านาของโจทก์ไม่ได้รับความคุ้มครองตาม พระราชบัญญัติควบคุมการเช่านาฯศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยแบ่งแยกที่ดินตามฟ้องจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติรับฟังได้ว่าเดิมที่ดินโฉนดเลขที่ 1033 และเลขที่ 1034 ตำบลคลองสิบสอง อำเภอหนองจอก กรุงเทพมหานคร เป็นของนายมานบิดาโจทก์จำเลยและนายหะยีสะและ สุโอ๊ะหลังจากที่นายมานถึงแก่กรรมแล้ว ที่ดินทั้งสองแปลงดังกล่าวตกเป็นของโจทก์จำเลยและนายหะยีสะและ สุโอ๊ะ คนละส่วนเท่า ๆ กัน ประมาณคนละ 17ไร่เศษ ซึ่งต่างแยกกันครอบครองเป็นส่วนสัดมาแต่ปี พ.ศ. 2498 โดยโจทก์ครอบครองทางด้านทิศตะวันตก ส่วนของจำเลยอยู่ทางทิศตะวันออก และส่วนของนายหะยีสะและ สุโอ๊ะ อยู่ตรงกลาง ต่อมาเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2516นายหะยีสะและ สุโอ๊ะ ได้ขายที่ดินส่วนของตนให้แก่นายหมัด มะแก้ว จำเลยร่วมแล้วนายหะยีสะและ สุโอ๊ะ เป็นผู้เช่าจากจำเลยร่วม ต่อมาเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม2518 จำเลยร่วมได้ขายที่ดินดังกล่าวให้แก่โจทก์ โจทก์จึงขอรังวัดแบ่งแยกส่วนของโจทก์ออกจากโฉนดเลขที่ 1034 แต่จำเลยไม่ยอมให้แบ่ง อ้างว่าเช่าจากนายหมัด มะแก้ว จำเลยร่วม ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่านา พ.ศ. 2517 มาตรา 41 ตามที่จำเลยฎีกาขึ้นมาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า นายหมัด มะแก้ว จำเลยร่วมเบิกความยืนยันว่าเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2516 ได้