ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1067/2522ธนาคารนครหลวงไทย จำกัดโจทก์นายถวัลย์ มนูพันธ์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 231 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ในคดีล้มละลายเมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยผู้เป็นลูกหนี้เด็ดขาดแล้ว ย่อมเป็นอำนาจและหน้าที่ของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่จะเข้าจัดกิจการและทรัพย์สินของจำเลยต่อไปตามวิธีการที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะใน พระราชบัญญัติล้มละลาย จำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 231 ดังเช่นคดีแพ่งธรรมดาไม่ได้ศาลชั้นต้นสั่งพิทักษ์ทรัพย์จำเลยเด็ดขาด จำเลยอุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับ ศาลอุทธรณ์สั่งยกคำร้อง จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ในปัญหาที่ว่าจำเลยมีสิทธิยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับในคดีล้มละลายได้หรือไม่นั้น เห็นว่าในคดีล้มละลาย เมื่อศาลมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของจำเลยผู้เป็นลูกหนี้เด็ดขาดแล้ว ย่อมเป็นอำนาจและหน้าที่ของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่จะเข้าจัดกิจการและทรัพย์สินของจำเลยต่อไปตามวิธีการที่บัญญัติไว้โดยเฉพาะในพระราชบัญญัติล้มละลายจำเลยจะร้องขอทุเลาการบังคับตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 231 ดังเช่นคดีแพ่งธรรมดาไม่ได้ ปัญหาเดียวกันนี้ ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เคยวินิจฉัยเป็นบรรทัดฐานไว้แล้วตามคำสั่งคำร้องที่ 112/2518ในคดีระหว่างธนาคารนครหลวงไทย จำกัด โจทก์ นายซิงฮั้ว แซ่ตั้ง จำเลย"พิพากษา(สุทิน เลิศวิรุฬห์-ผสม จิตรชุ่ม-พยนต์ ยาวะประภาษ)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ