ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1330/2522บริษัท วิจิตรก่อสร้าง จำกัดโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 173 ป.รัษฎากร เจ้าพนักงานประเมินภาษีเงินได้สั่งให้โจทก์เสียภาษีให้ถูกต้องเป็นการสั่งบังคับได้ตาม ประมวลรัษฎากร มาตรา 12 โดยไม่ต้องฟ้องจึงมีผลเป็นอย่างเดียวกับการฟ้องคดีอายุความสะดุดหยุดลงตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 173ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีขาดอายุความซึ่งจำเลยไม่มีสิทธิเรียกให้โจทก์ชำระค่าภาษีแล้ว พิพากษากลับว่า คำสั่งประเมินภาษีของจำเลยไม่มีผลบังคับโจทก์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีมีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยในชั้นนี้ว่าสิทธิเรียกร้องค่าภาษีรายนี้ของจำเลยขาดอายุความตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 167 แล้วหรือไม่ ข้อเท็จจริงที่เกี่ยวกับประเด็นเรื่องอายุความฟังเป็นยุติได้ว่า วันสิ้นสุดรอบระยะเวลาบัญชีของบริษัทโจทก์ คือวันที่ 31 ธันวาคม บริษัทโจทก์มีหน้าที่ต้องยื่นรายการเพื่อเสียภาษีเงินได้สำหรับปี พ.ศ. 2504 พ.ศ. 2505 และ พ.ศ. 2506 ภายใน 150 วัน นับแต่วันสุดท้ายของรอบระยะเวลาบัญชี พร้อมกับชำระภาษีเงินได้ต่ออำเภอ ตามประมวลรัษฎากรมาตรา 68, 69 โจทก์ได้ยื่นรายการเพื่อเสียภาษีเงินได้สำหรับปี พ.ศ. 2504 พ.ศ. 2505 และ พ.ศ. 2506 ภายในกำหนดดังกล่าว และได้ชำระภาษีเงินได้ต่ออำเภอไว้แล้ว ต่อมาเจ้าพนักงานประเมินของจำเลยได้ตรวจสอบพบว่าบริษัทโจทก์เสียภาษีเงินได้สำหรับปี พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2506 ไว้ไม่ถูกต้อง เจ้าพนักงานประเมินอาศัยอำนาจตามประมวลรัษฎากร มาตรา 19 และ มาตรา 20 ทำการประเมินภาษีเงินได้สำหรับปี พ.ศ. 2504 ถึง พ.ศ. 2506 ของบริษัทโจทก์ใหม่ และได้แจ้งคำสั่งให้บริษัทโจทก์นำเงินค่าภาษีเงินได้รายพิพาทไปชำระเมื่อวันที่9