ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1604/2522อัยการพังงาโจทก์นายสมนึก หรือดำ สินไชย กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 33, ม. 83 พ.ร.บ.แร่ พ.ศ.2510 ธ. รับจ้างขนแร่ของบริษัทเกินจำนวนในใบอนุญาตให้ขนกว่าร้อยละ 5 บริษัทต้องรับผิดในการกระทำของลูกจ้างตามพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2510 มาตรา 10 ฉบับที่ 2 พ.ศ.2516 มาตรา 8 ธ. ขนแร่ของตนรวมไปกับแร่ของบริษัท ถือว่าการขนแร่เป็นความผิดที่ผู้รับใบอนุญาตต้องรับผิดเป็นตัวการด้วยและถือเป็นแร่ผิดกฎหมายทั้งหมดตาม มาตรา110 ต้องริบตามมาตรา 154 ฉบับที่ 2 พ.ศ.2516 มาตรา39 ไม่ว่าจะมีผู้ถูกลงโทษหรือไม่แร่ดีบุกของบริษัทจำนวน 155 กระสอบได้รับใบอนุญาตให้ขน ธ. รับจ้างขนแร่ มีแร่ขนมาจริง 179 กระสอบ เกินใบอนุญาตกว่าร้อยละ 5 ศาลชั้นต้นเห็นว่า ธ. เอาแร่ของตนที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย 24 กระสอบรวมขนไปด้วย บริษัทไม่รู้เห็นด้วย จำเลยที่ 1 เป็นลูกจ้าง ธ. จำเลยที่ 2 อาศัยนั่งรถมาด้วย จำเลยไม่รู้เห็นการกระทำผิด พิพากษายกฟ้องคืนแร่ 155 กระสอบแก่เจ้าของ นอกนั้นริบจ่ายรางวัลแก่ผู้จับ รถยนต์คืนเจ้าของ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้ริบแร่ 155กระสอบด้วย จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "จำเลยทั้งสองฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าตามข้อเท็จจริงที่ปรากฏในทางพิจารณาและศาลชั้นต้นฟังว่านายธเนศเป็นผู้รับจ้างขนแร่ของกลางจำนวน 155 กระสอบของบริษัทสินแร่กิจวิโรจน์ จำกัดจะถือว่านายธเนศเป็นตัวแทนของบริษัทดังกล่าวดังที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยหาได้ไม่บริษัทสินแร่กิจวิโรจน์ จำกัด ผู้เป็นเจ้าของแร่ของจำนวน 155 กระสอบ ได้ชำระค่าภาคหลวงแร่ดังกล่าวแล้ว และไม่ได้รู้เห็นเป็นใจในการที่นายธเนศได้ขนแร่ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายรวมไปกับแร่ของบริษัทด้วย จึงริบแร่จำนวน 155 กระสอบของบริษัทด้วยไม่ได้ และศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว