ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1621/2522นายวินัย นพศรีโจทก์บริษัท ซัมมิทอินดัสเตรียลคอร์ปอเรชั่น(ปานามาจำเลย พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ระเบียบจ่ายเงินบำนาญออกเมื่อใช้ พระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์แล้วใช้เฉพาะผู้เข้าทำงานหลังวันออกระเบียบ ผู้ทำงานมาก่อนใช้ระเบียบที่มีอยู่เดิม เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับการจ้างนายจ้างแก้ไม่ได้ เว้นแต่เป็นคุณแก่ลูกจ้างศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้จำเลยจ่ายเงินบำนาญ 258,000 บาท กับดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ปัญหาว่า จะใช้ระเบียบการจ่ายเงินบำนาญของจำเลยฉบับลงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 หรือฉบับลงวันที่ 6กันยายน พ.ศ. 2515 มาปรับแก่คดีนั้น ได้ความว่าพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 ได้ประกาศใช้บังคับแล้ว จำเลยจึงได้ออกระเบียบการจ่ายเงินบำนาญฉบับลงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 แม้จำเลยจะมีสิทธิออกระเบียบดังกล่าว แต่ก็มีผลใช้บังคับเฉพาะลูกจ้างซึ่งมาเข้าทำงานกับจำเลยตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 เป็นต้นไป เท่านั้น ส่วนโจทก์และลูกจ้างที่เข้าทำงานมาก่อนย่อมมีสิทธิและได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ พ.ศ. 2518 โดยถือว่าระเบียบการจ่ายเงินบำนาญที่ใช้อยู่เดิมฉบับลงวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2515 เป็นข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างตามมาตรา 5, 10, 11 ซึ่งจำเลยผู้เป็นนายจ้างจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขอีกไม่ได้ เว้นแต่การแก้ไขนั้นจะเป็นคุณแก่ลูกจ้างยิ่งกว่าเดิมตามมาตรา 20 และพิเคราะห์ระเบียบการจ่ายเงินบำนาญของจำเลย ฉบับลงวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 แล้วเห็นว่าได้กำหนดเงื่อนไขเพิ่มขึ้นในทางที่ไม่เป็นคุณแก่ลูกจ้าง ระเบียบฉบับนี้จึงไม่มีผลใช้บังคับกับโจทก์และลูกจ้างที่ทำงานมาก่อนวันที่ 1 พฤษภาคมพ.ศ.