ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2064/2522กรุงเทพมหานคร ฯโจทก์นายนุกูล บุญประสิทธิ์จำเลย พ.ร.บ.ภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475 พ.ร.บ.เทศบาล พ.ศ.2496 อำนาจชี้ขาดคำร้องขอให้พิจารณาการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดินตาม มาตรา 25 แห่ง พระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดิน พ.ศ.2475ซึ่งเป็นของอธิบดีกรมสรรพากรตกมาเป็นของคณะเทศมนตรีตามพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.2496 และ พระราชบัญญัติรายได้เทศบาล พ.ศ.2497ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยชำระเงินภาษี 16,131.50บาท กับดอกเบี้ย จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับอำนาจชี้ขาดคำร้องขอให้ประเมินภาษีโรงเรือนใหม่ศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยได้รับแจ้งการประเมินให้นำเงินค่าภาษีโรงเรือนประจำปี พ.ศ. 2509 พ.ศ. 2510และ พ.ศ. 2511 ไปชำระ จำเลยไม่พอใจการประเมินจึงยื่นคำร้องต่ออธิบดีกรมสรรพากร ขอให้พิจารณาการประเมินอีกครั้งหนึ่งอธิบดีกรมสรรพากรได้มอบเรื่องให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ภาษีโรงเรือน คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ภาษีโรงเรือนได้ประชุมพิจารณาคำร้องของจำเลยแล้วมีมติว่า อุทธรณ์ของจำเลยยื่นผิดตัว แม้จะฟังว่ายื่นต่อคณะเทศมนตรีถือว่ายื่นถูกต้อง แต่ก็ขาดยื่นอุทธรณ์ จึงไม่รับอุทธรณ์ต่อมาคณะเทศมนตรีเทศบาลนครธนบุรีได้มีมติรับทราบและเห็นชอบตามมติของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ภาษีโรงเรือน จำเลยฎีกาว่าตามพระราชบัญญัติภาษีโรงเรือนและที่ดินพุทธศักราช 2475 มาตรา 25 อำนาจชี้ขาดคำร้องขอให้พิจารณาการประเมินภาษีโรงเรือนและที่ดินใหม่เป็นอำนาจของอธิบดีกรมสรรพากร จำเลยได้ยื่นคำร้องต่ออธิบดีกรมสรรพากรแล้ว แต่มีบุคคลอื่นมาชี้ขาดคำร้องของจำเลย เป็นการไม่ชอบด้วยกฎหมายพิเคราะห์แล้ว พ