ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1115/2539นาง อำไพ ทองอินทร์โจทก์บริษัท นครหลวงเส้ยใยสังเคราะห์ จำกัด (มหาชนจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2ศาลแรงงานวินิจฉัยว่าผู้ที่มีอำนาจอนุมัติให้โจทก์เกษียณอายุก่อนครบกำหนดได้คือกรรมการผู้จัดการดังนั้นที่ผู้จัดการโรงงานของจำเลยบันทึกลงในคำขอเกษียณอายุก่อนครบกำหนดของโจทก์ว่าเพื่อพิจารณาอนุมัติจึงเป็นการบันทึกเสนอให้กรรมการผู้จัดการพิจารณาเท่านั้นหาใช่เป็นการอนุมัติให้โจทก์เกษียณอายุก่อนครบกำหนดไม่โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2525 จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานเป็นลูกจ้าง ต่อมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2537 โจทก์ได้ขอลาออกและขอเกษียณอายุก่อนครบกำหนด และจำเลยได้อนุมัติแล้วซึ่งเป็นไปตามข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างฉบับลงวันที่ 9กันยายน 2532 โจทก์จึงมีสิทธิได้รับเงินค่าเกษียนอายุเป็นจำนวน6 เท่าของค่าจ้างอัตราสุดท้ายรวมเป็นเงิน 232,770 บาท โจทก์ได้ทวงถามแล้วแต่จำเลยไม่ยอมชำระ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายเงินจำนวนดังกล่าวพร้อมด้วยดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่โจทก์ลาออกจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า ข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างฉบับลงวันที่9 กันยายน 2532 มีผลบังคับใช้ 3 ปี จึงสิ้นผลตั้งแต่วันที่ 9กันยายน 2535 ก่อนที่โจทก์จะลาออกและขอเกษียณอายุก่อนครบกำหนดแล้ว อีกทั้งโจทก์ไม่ได้รับอนุมัติจากผู้บังคับบัญชาตามลำดับชั้นในการขอเกษียณอายุก่อนครบกำหนดตามข้อบังคับเกี่ยวกับสภาพการจ้างฉบับเดิม และข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างฉบับใหม่ลงวันที่27 กันยายน 2536 ไม่ได้กำหนดเกี่ยวกับค่าเกษียณอายุก่อนครบกำหนดไว้ โจทก์จึงไม่มีสิทธิที่จะได้รับเงินค่าเกษียณอายุก่อนครบกำหนดจากจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่