ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 390/2511บริษัทประมวลสรรพกิจ จำกัด นายวิชิต วิชิตบุญญเศรษฐ นายอิ๊ดจุ้ย แซ่เตีย กรรมการบริษัทโจทก์กรมสรรพากร ที่ 1 กับพวกรวม 4 คนจำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.รัษฎากร หนังสือที่สั่งให้โจทก์นำเงินอากรและเงินเพิ่มอากรไปชำระลงสถานที่กรมสรรพากร ผู้ลงนามเป็นเจ้าหน้าที่กรมสรรพากร คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์มีอธิบดีกรมสรรพากรเป็นประธานประกอบกับประมวลรัษฎากร มาตรา 5 บัญญัติว่า ภาษีอากรฝ่ายสรรพากรอยู่ในอำนาจหน้าที่และควบคุมของกรมสรรพากรเห็นได้ชัดว่าเจ้าหน้าที่เหล่านี้ได้กระทำไปในนามของกรมสรรพากร เมื่อโจทก์เห็นว่าการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ดังกล่าวไม่ถูกต้อง โจทก์ย่อมฟ้องกรมสรรพากรเป็นจำเลยด้วยได้ข้อความในเอกสาร 'ข้าพเจ้า(โจทก์)ขอรับผิดชอบในการที่จะจัดส่งสิ่งของที่ระบุไว้ข้างล่างนี้ไปยังจุดหมายปลายทางโดยมิให้มีการสูญหรือเสียหายเกิดขึ้นเลย' เป็นเพียงข้อสัญญาที่โจทก์ให้ไว้ว่าจะจัดส่งสิ่งของไปยังจุดหมายปลายทางโดยความปลอดภัยมิให้สิ่งของเหล่านั้นสูญหรือเสียหาย ซึ่งถ้าเกิดสูญหรือเสียหาย โจทก์ยอมรับใช้ค่าเสียหายเอกสารดังกล่าวมิได้มีข้อความว่า โจทก์ได้รับสินค้าไป และออกใบรับของให้เอกสารดังกล่าวจึงถือไม่ได้ว่าเป็นใบรับของตามความหมายในข้อ 16 แห่งบัญชีอัตราอากรแสตมป์ตามประมวลรัษฎากร โจทก์ไม่มีหน้าที่จะต้องเสียอากรแสตมป์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยให้โจทก์ชำระเงินค่าอากรและเงินเพิ่มอากรที่ไม่ปิดอากรแสตมป์ในใบรับเงินและใบรับของ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ให้ยกอุทธรณ์โจทก์ ขอให้พิพากษาว่าใบรับเงินและใบรับของไม่ต้องปิดอากรแสตมป์จำเลยให้การว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 1 ใบรับเงินไม่ใช่ใบรับเงินอันจะได้รับยกเว้นอากร ใบรับของเป็นตราสารซึ่งพนักงานหรือนายสิ