ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2511พนักงานอัยการจังหวัดสุราษฎร์ธานีโจทก์นายวิเชียร นิลพัฒน์จำเลย ป.อ. ม. 32 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 เป็นเรื่องที่ให้ริบทรัพย์ชนิดที่กฎหมายบัญญัติว่าถ้าทำหรือมีไว้แล้วก็ต้องเป็นความผิด เมื่อปืนของกลางเป็นปืนที่มีทะเบียนถูกต้องจำเลยซึ่งมิใช่เจ้าของปืนนำมาครอบครองไว้ จึงคงเป็นความผิดในส่วนที่ตนมิได้รับอนุญาตเท่านั้น จึงไม่เข้าลักษณะตามมาตรา 32 อันจะพึงสั่งริบโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนสั้นจดทะเบียนแล้วซึ่งเป็นของนายคล้อยไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาตและเจ้าของรู้เห็นยินยอมด้วย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33 และริบอาวุธปืนกับกระสุนปืนของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯพ.ศ. 2490 มาตรา 7, 72 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32, 33 ปรับ 300บาท ลดโทษให้กึ่งหนึ่ง คงปรับ 150 บาท ส่วนของกลางไม่ริบ เพราะเป็นปืนที่เจ้าของมีไว้โดยชอบด้วยกฎหมายโจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบปืนของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่า ปืนของกลางเป็นปืนที่มีทะเบียนตามกฎหมายแล้ว จำเลยนำติดตัวโดยไม่รับอนุญาต ก็เป็นความผิดส่วนตัวของจำเลยแม้เจ้าของจะยินยอมให้นำไปใช้ก็ไม่ทำให้อาวุธปืนที่มีใบอนุญาตแล้วนั้นกลายเป็นผิดกฎหมายอันจะพึงต้องริบ พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 32 เป็นเรื่องที่ให้ริบทรัพย์ชนิดที่กฎหมายบัญญัติว่าถ้าทำหรือมีไว้แล้วก็ต้องเป็นความผิด ส่วนอาวุธปืนและกระสุนปืนของกลางรายนี้ เป็นปืนที่มีทะเบียนถูกต้องแล้วจำเลยมีไว้เป็นความผิดขึ้นมา เพราะเหตุที่ยังไม่ได้ร