ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41/2502กรมวิชาการ (โดยนายกี่ กีรติวิทโยลาร เป็นอธิบดี) กระทรวงศึกษาธิการโจทก์นายปรุง โพธิ์อ่อน ที่ 1, นายเบีย มีไม้ดี ที่ 2, นางประยูรศิริ เปรมะบุตร ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. หญิงมีสามีเข้าค้ำประกันหนี้ ในชั้นนี้ยังไม่ปรากฏว่าจะผูกพันสินบริคณห์หรือไม่ หญิงมีสามีจึงทำได้โดยไม่ต้องรับอนุญาตของสามี ลูกหนี้ยอมให้เจ้าหนี้หักเงินเดือนผ่อนใช้หนี้ละเมิดไม่เป็นการผ่อนเวลาอันจะทำให้ผู้ค้ำประกันพ้นความรับผิดเพราะไม่มีกำหนดแน่นอนว่าต้องชำระหนี้เมื่อใด ลูกจ้างผู้มีหน้าที่ขับรถยนต์ ยอมให้ลูกจ้างอีกคนหนึ่งซึ่งไม่มีหน้าที่และไม่มีใบอนุญาตขับรถจนชนกำแพงเสียหายขึ้น นายจ้างต้องออกเงินใช้ค่าซ่อมแซมไปแทนลูกจ้าง ดังนี้ เป็นผลจากการกระทำของลูกจ้างผู้มีหน้าที่ขับรถ ผู้ค้ำประกันของลูกจ้างนั้นต่อนายจ้างต้องรับผิดคดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลตามกฎหมาย จำเลยที่ 1-2 เป็นลูกจ้างของโจทก์โดยจำเลยที่ 1 มีหน้าที่เป็นผู้ขับรถยนต์ของโจทก์ จำเลยที่ 2 มีหน้าที่เป็นภารโรง ไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ จำเลยที่ 3 เป็นผู้ค้ำประกันการชำระหนี้ของจำเลยที่ 1 ถ้าจำเลยที่ 1 กระทำการอย่างหนึ่งอย่างใดให้เกิดความเสียหายแก่ราชการแล้ว จำเลยที่ 1 ไม่ชำระหนี้นั้น จำเลยที่ 3 ยอมชดใช้ค่าเสียหายแทนจำเลยที่ 1 ทั้งสิ้น ต่อมาวันที่ 4 เมษายน 2497 จำเลยที่ 1 ได้ขับรถยนต์ของโจทก์คันหมายเลข ก.ท.31754 ไปในถนนหลวงในขณะที่จำเลยที่ 1 เสพย์สุราจนหย่อนความสามารถในการขับรถแล้วจำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ซึ่งนั่งไปในรถยนต์กับจำเลยที่ 1 ทำหน้าที่ขับรถแทนจำเลยที่ 1 โดยจำเลยที่ 1 นั่งควบคุมอยู่จำเลยที่ 2 ไม่มีหน้าที่ขับรถยนต์ของโจทก์ได้ขับรถยนต์ของโจทก์ด้วยความประมาทปราศจากความระมัดระวัง อันควรเป็นวิสัยข