ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 136/2502นายกุยเฮียก หรือกุยเฮี๊ยก แซ่จิวโจทก์คุณหญิงดุลยธรรมธาดา (พงา ดุลยจินดา) ผู้ร้อง พระยาดุลยธรรมธาดาจำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. คดีร้องขอให้ถอนการยึด โจทก์มิได้ต่อสู้คดีว่าผู้ร้องปล่อยให้จำเลยแสดงว่ามีอำนาจขายทรัพย์ที่พิพาทข้อนี้ย่อมอยู่นอกประเด็นศาลยกขึ้นวินิจฉัยไม่ได้ แต่ถ้าได้ความว่า ทรัพย์นั้นเป็นของคนอื่น ไม่ใช่ของผู้ร้อง ผู้ร้องก็ไม่มีสิทธิมาขอให้ปล่อยทรัพย์ ศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้ แม้โจทก์ต่อสู้เพียงว่าทรัพย์เป็นของจำเลย มิได้ต่อสู้ว่าทรัพย์นั้นเป็นของผู้ใดอื่นก็ตาม คำพิพากษาให้จำเลยส่งมอบทรัพย์ที่จำเลยขายฝากแก่โจทก์ไม่ผูกพันสามีจำเลยที่จะร้องเข้ามาในชั้นบังคับคดีว่าทรัพย์นั้นเป็นสินบริคณห์ นิติกรรมเป็นโมฆียะ ซึ่งสามีได้บอกล้างแล้ว ให้ถอนการยึด การบอกล้างนิติกรรม ทำเป็นหนังสือถึงคู่กรณี แต่คู่กรณีนั้นไม่อยู่จึงให้คนในร้านรับไว้แทน ถือว่าบอกล้างโดยชอบแล้วคดีนี้ เนื่องจากจำเลยแพ้คดีโจทก์ ซึ่งศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลยส่งมอบทรัพย์ให้โจทก์ ถ้าส่งไม่ได้ให้จำเลยใช้ราคา 60,000 บาท แก่โจทก์แทนแต่ส่งคำบังคับแก่จำเลยไม่ได้ ระหว่างปิดคำบังคับโจทก์ยื่นคำร้องเพื่อคุ้มครองประโยชน์ไว้ก่อน อ้างว่าจำเลยจะจำหน่ายทรัพย์รายพิพาท ศาลแพ่งไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยึดทรัพย์รายพิพาทเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ยึดทรัพย์ตามบัญชียึดทรัพย์ลงวันที่ 15 มกราคม 2497 ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า ทรัพย์ที่โจทก์นำยึดเป็นสินบริคณห์ของผู้ร้องกับจำเลยอยู่ในโรงพิมพ์แสงทองบ้านของผู้ร้องผู้ร้องได้ชี้แจงคัดค้านให้เจ้าพนักงานทราบและบันทึกไว้แล้ว ผู้ร้องไม่ทราบเรื่องจำเลยขายฝากทรัพย์อันเป็นสินบริคณห์ให้แก่โจทก์ เมื่อโจทก์ฟ้องคดีนี้ ผู้ร้องจึงทราบและได้บอกล้างนิติกรรมขายฝากไปยังโจทก์แ