ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 175/2502นายเชื้อ ชมภูพงษ์โจทก์นางเนินใจ คงจินดา ที่ 1 หลวงธนากรกิจ ที่ 2 นางอนงค์ ศังขวณิช ที่ 3จำเลย ป.พ.พ. จำเลยที่ 1 รับมรดกที่ดิน ซึ่งเจ้าของจะขายให้โจทก์รับชำระราคาแล้ว แต่อยู่ระหว่างขอแบ่งแยกเพื่อโอนทางทะเบียน จำเลยที่ 1 ขายให้จำเลยที่ 3 โดยรู้ว่าไม่สามารถชำระหนี้ แม้ที่ดินนอกพิพาทก็ขายคนอื่นไปแล้วย่อมเป็นการทำให้โจทก์เสียเปรียบ ถ้าจำเลยที่ 3รู้ถึงความข้อนี้ โจทก์ก็ขอเพิกถอนได้ แต่ไม่ใช่ตามมาตรา 1300 เพราะโจทก์มีแต่บุคคลสิทธิ ไม่มีสิทธิที่จะร้องขอจดทะเบียนสิทธิได้เองตามลำพังคดีเรื่องนี้ โจทก์ฟ้องกล่าวความว่า ที่ดินโฉนดที่ 3332 เนื้อที่ 92 ตารางวา ตำบลวัดกัลยาณ์ อำเภอธนบุรี จังหวัดธนบุรีเป็นกรรมสิทธิ์ของนางนวม เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2496 นางนวมได้ทำหนังสือสัญญาแบ่งขายส่วนหนึ่งของที่ดินดังกล่าวให้โจทก์ประมาณเนื้อที่ 37 ตารางวาคิดเป็นราคาเงิน 12,000 บาท ปรากฏตามสำเนาหนังสือสัญญาจะซื้อขายท้ายฟ้อง ต่อมาวันที่ 23 เมษายน 2497นางนวมได้ยื่นคำขอต่อสำนักงานที่ดินธนบุรีขอแบ่งแยกส่วนที่จะขายนั้นเพื่อโอนขายให้โจทก์ตามสัญญาแล้ว แต่การแบ่งแยกดังกล่าวยังไม่เสร็จเรียบร้อย เนื่องจากการรังวัดของเจ้าหน้าที่ นางนวมก็ถึงแก่กรรมเสียก่อน เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2498 ที่ดินทั้งแปลงตกเป็นมรดกแก่จำเลยที่ 1 ผู้เป็นหลานของนางนวมตามพินัยกรรม จำเลยที่ 1 ทราบดีในเรื่องสัญญาจะซื้อขายของโจทก์กับนางนวมรายนี้ต่อมาวันที่ 15 กรกฎาคม 2498 จำเลยทั้งสามสมคบกันโอนขายที่ดินดังกล่าวทั้งโฉนดให้แก่จำเลยที่ 3 โดยจำเลยที่ 1มอบฉันทะให้จำเลยที่ 2 เป็นผู้โอนขายให้แก่จำเลยที่ 3 ซึ่งเป็นบุตรของจำเลยที่ 2 เอง โดยจำเลยทั้งสามรู้ดีอยู่แล้วว่านางนวมได้แบ่งขายเฉพาะส่วนใ