ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2379/2520ห้างหุ้นส่วนจำกัดโรงงานแบะแซไทยเฮงฮวด โดยนายประสิทธิ์โจทก์เดชวรสุทธิ หุ้นส่วนผู้จัดการโจทก์นางลาวัลย์ อิศรางกูร ณ อยุธยา กับพวกจำเลย ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ข้อ 2(6), ข้อ 14 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2ลูกจ้างมีหน้าที่เดินตลาดและเก็บเงินจากลูกค้า นายจ้างมอบรถจักรยานยนต์ไว้ให้ใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ โดยให้ดูแลรักษาและอนุญาตให้นำรถกลับบ้านและขับมาทำงานที่สำนักงานด้วย ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลาที่ลูกจ้างขับรถจักรยานยนต์จากบ้านจะไปสำนักงานเพื่อปฏิบัติงานตามปกติ มิได้ประสบอันตรายในขณะที่กำลังเดินทางไปหรือกลับจากการปฏิบัติงานตามคำสั่งของนายจ้าง จึงมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานให้แก่นายจ้าง และมิใช่เป็นการประสบอันตรายเนื่องจากการป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่นายจ้าง นายจ้างไม่ต้องจ่ายเงินทดแทนให้โจทก์ฟ้องว่า จำเลยในฐานะพนักงานเงินทดแทนได้มีคำสั่งให้โจทก์จ่ายเงินทดแทนแก่ลูกจ้างซึ่งได้รับบาดเจ็บจากการขับรถชนกับรถคันอื่นเนื่องจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งของจำเลย เพราะลูกจ้างของโจทก์ประสบอันตรายนอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์ โจทก์อุทธรณ์คำสั่งแต่ถูกยกอุทธรณ์ ขอให้เพิกถอนคำสั่งดังกล่าวของจำเลยจำเลยให้การว่า ลูกจ้างของจำเลยประสบอันตรายในขณะที่เดินทางมารับคำสั่งเรื่องงานจากโจทก์ ถือได้ว่าประสบอันตรายเนื่องจากการทำงานของโจทก์ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ขณะที่ลูกจ้างประสบอันตรายนั้นเป็นเวลานอกเวลาทำงานและมิใช่เนื่องมาจากการทำงานให้โจทก์หรือป้องกันรักษาประโยชน์ให้แก่โจทก์ผู้เป็นนายจ้างพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาย