ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2783/2522อัยการกรมอัยการโจทก์นายสมัยศึก กฤษณสุวรรณ กับพวกจำเลย ป.อ. ม. 33 พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 รถยนต์ของกลางนำเฮโรอีนไปส่งให้แก่ผู้ซื้อ ถือได้ว่าเป็นยานพาหนะซึ่งบุคคลได้ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับเฮโรอีน อันต้องริบตาม พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465มาตรา 29(ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 มาตรา 12ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาว่า จำเลยทั้งสี่มีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ, 29 (ฉบับที่ 2)พ.ศ. 2479 มาตรา 10 (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6, 12 จำคุกคนละ 12 ปีเฮโรอีนและรถยนต์ของกลางให้ริบ จำเลยที่ 1 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ส่วนปัญหาที่เกี่ยวกับการริบรถยนต์ของกลางข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 1 ใช้รถยนต์ของกลางนำเฮโรอีนของกลางจากโรงรถโรงงานยาสูบ เพื่อไปส่งแก่ผู้ซื้อที่ใกล้กับโรงแรมราชา ถือได้ว่ารถยนต์ของกลางเป็นยานพาหนะซึ่งบุคคลได้ใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับเฮโรอีนอันต้องริบที่จำเลยที่ 1 ฎีกาว่ารถยนต์ของกลางเป็นของผู้อื่นขอให้คืนแก่เจ้าของ เห็นว่ามิใช่ปัญหาที่จะวินิจฉัยในคดีนี้"พิพากษายืน(กุศล บุญยืน-ปรีชา สุมาวงศ์-สุวรรณพ กองวารี)แหล่งที่มาเนติบัณฑิตยสภาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุควรดูคำพิพากษาฎีกาที่ 923/2520 ซึ่งวินิจฉัยให้ริบเรือที่ใช้เป็นยานพาหนะทำผิดเกี่ยวกับเฮโรอีน อนึ่งพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษฉบับใหม่ (พ.ศ. 2522)มาตรา 106 ก็ได้บัญัติเรื่องการริบยานพาหนะซึ่งใช้ในการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดให้โทษเช่นเดียวกับกฎหมายฉบับเดิม ฉะนั้นหลักตามคำพิพากษาฎีกาฉบับนี้จึงไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด จิตติรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์