ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3074/2522นายกาญจ์ เข็มศิลาโจทก์บ.จ.ก. นครหลวงคาเนโบ้การทอผ้าจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน บริษัทนายจ้างประกาศหยุดพักการผลิตและปิดโรงงานเพราะเงินทุนและวัตถุดิบไม่พอ ไม่ได้อ้างข้อที่คนงานหยุดงาน จึงไม่เข้าข้อยกเว้นที่นายจ้างจะไม่จ่ายเงินชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฯศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนเงินประกัน 200 บาทแก่โจทก์ ยกข้อหาคืนศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ ให้จำเลยจ่ายเงินชดเชยค่าล่วงเวลา 27,024.50 บาทกับดอกเบี้ย จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงเป็นอันยุติฟังได้ในเบื้องต้นว่าเดิมโจทก์เป็นลูกจ้างของบริษัทจำเลย โดยเข้าเป็นลูกจ้างเมื่อวันที่ 6 มกราคม2515 ในตำแหน่งวิศวกรควบคุม ค่าจ้างเดือนละ 3,000 บาท เมื่อประมาณพ.ศ. 2516 โจทก์ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ช่วยผู้จัดการค่าจ้างเดือนละ 3,960 บาทเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2519 คนงานของบริษัทจำเลยนัดหยุดงาน ต่อมาวันที่ 29เดือนเดียวกัน บริษัทจำเลยประกาศหยุดพักการผลิตและปิดโรงงานชั่วคราวโดยไม่มีกำหนดตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2519 และบอกเลิกการจ้างต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตลอดจนคนงานทุกคนของโรงงานทุกระดับชั้นรวมทั้งโจทก์ด้วย ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.1 ต่อมาวันที่ 24 มิถุนายน 2519 บริษัทจำเลยประกาศให้พนักงานและคนงานทุกคนไปรายงานตัวที่โรงงานของบริษัทจำเลยระหว่างวันที่ 24 มิถุนายน2519 ถึงวันที่ 10 กรกฎาคม 2519 ปรากฏตามเอกสารหมาย ล.2 วันที่ 25 มิถุนายน2519 โจทก์ให้ทนายความมีหนังสือแจ้งให้บริษัทจำเลยจ่ายเงินชดเชย เงินประกันและค่าล่วงเวลาให้โจทก์ปรากฏตามเอกสารหมาย จ.2 ต่อมาวันที่ 27 กันยายน2519 บริษัทจำเลยปิดประกาศให้พนักงานและคนงานที่ยังไม่ไปรายงานตัวให้ไปรายงานตัวตั้งแต่วันที่ 2