ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3079/2522อัยการกรมอัยการโจทก์ห.จ.ก. ลิ้มเซ่งยู่เชียง ฯ กับพวกจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 เครื่องหมายการค้าตราควาย คำขอจดทะเบียนเลขที่ 24057เลขทะเบียน 16049 จดทะเบียนแล้ว จำเลยส่งผ้าไปขายมีสลากปิดรูปควายทอง ซึ่งเจ้าพนักงานไม่รับจดและมีคำบอกว่า"เครื่องหมายจดทะเบียนเลขที่ 24057" เพื่อให้ประชาชนหลงเชื่อว่าเป็นเครื่องหมายที่จดทะเบียนแล้ว มีความผิดตาม พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 มาตรา 45 ฉบับที่ 3 พ.ศ.2504 มาตรา 9ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า พ.ศ. 2474 มาตรา 45 ฉบับที่ 3 พ.ศ. 2504มาตรา 9 ปรับคนละ 2,000 บาท จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังเป็นที่ยุติว่ากรมทะเบียนการค้าได้รับจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าตราควายให้จำเลยที่ 1 ตามคำขอเลขที่ 24057ทะเบียนเลขที่ 16049 โดยรับโอนมรดกนายเล่งไฮ้ แซ่ลิ้ม (ตามเอกสารหมาย ล.1)ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้ยื่นคำขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นรูปใบสลาก มีรูปควายสีทองประกอบด้วยวิวต้นไม้ และภูเขา มีอักษรไทยคำว่า "ตราควายทอง"และอักษรจีนคำว่า "กิมงู้เซียงเพียว" กำกับอยู่ ตามคำขอเลขที่ 60188 (ตามเอกสารหมาย ล.3) แต่นายทะเบียนเครื่องหมายการค้าปฏิเสธไม่รับจดทะเบียนให้เพราะเป็นเครื่องหมายการค้าที่เหมือนหรือคล้ายคลึงกับเครื่องหมายการค้าตามคำขอเลขที่ 54423 ทะเบียนเลขที่ 39039 ของผู้อื่นซึ่งได้รับการจดทะเบียนไว้แล้ว จำเลยที่ 1 ได้อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการเครื่องหมายการค้า คณะกรรมการเครื่อหมายการค้าวินิจฉัยยืนตามนายทะเบียนเครื่องหมายการค้า และในเดือนเมษายน 2519 จำเลยได้ส่งผ้าดำไปขายที่จังหวัดเชียงใหม่ มีสลากปิดอยู่