ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 779/2519บริษัท เอสโซ่แสตนดาร์ดประเทศไทย จำกัด โดยโจทก์นายเบญจะ ดิสวัฒน์ ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายดำริ น้อยมณี ที่ 1 นายสุวรรณ รื่นยศ ที่ 2จำเลยนายกำจัด ผาติสุวัณณ ที่ 3 นายอมร รักษาสัตย์ ที่ 4จำเลยนายจรูญ สีบุญเรือง ที่ 5 นายนิคม จันทรวิทุร ที่ 6จ ป.พ.พ. ม. 4 ป.วิ.พ. ม. 84 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการแรงงานสัมพันธ์ ลงวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2515 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การแรงงานสัมพันธ์ ออกตามอำนาจในข้อ 4 และ 14 แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103ซึ่งให้มีผลบังคับอย่างกฎหมาย ซึ่งรับกันว่ามีอยู่และประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ถือว่าเป็นที่ทราบกันทั่วไป ไม่ต้องนำสืบพยานโจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำชี้ขาดของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ ที่ 2/2516 ลงวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2516จำเลยที่ 1 ถึงที่ 7 ให้การว่า การพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์และคำชี้ขาดที่ 2/2516 ชอบด้วยกฎหมาย โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยที่ 8 ที่ 9 ให้การว่า โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งที่ 2/2516 ของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ แต่จำเลยที่ 8 ที่ 9 มิได้มีส่วนในการออกคำสั่งโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องศาลชั้นต้นสอบถามคู่ความแล้วเห็นว่า คดีพอวินิจฉัยได้แล้ว ให้งดสืบพยานและวินิจฉัยว่า การพิจารณาชี้ขาดของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ในเรื่องนี้ได้กระทำไปโดยฝ่าฝืนบทกฎหมาย คำชี้ขาดของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์คือจำเลยที่ 1 ถึงที่ 7 จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการแรงงานสัมพันธ์ ข้อ 75 โจทก์ไม่จำต้องปฏิบัติตามคำชี้ขาดนี้ คำชี้ขาดของคณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์นั้น กฎหมายบัญญัติให้ถึงที่สุด เฉพาะแต่ในกรณีที่ทำการชี้ขาดข้อพิพาทแรงงานตามประกาศกระทรวงมหาดไทย