ไม้ยางนาเป็นไม้ยางตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 หรือเป็นไม้อื่นที่ต้องกำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา
ไม้สักและไม้ยางทั่วไปเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. โดยกฎหมาย ส่วนไม้อื่นในป่าจะเป็นไม้หวงห้ามประเภทใดต้องกำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา เมื่อไม้ยางนาถูกกำหนดให้เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. โดยพระราชกฤษฎีกา แสดงว่าไม้ยางนาไม่ใช่ไม้ยางตามมาตรา 7 แต่เป็นไม้อื่น
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
จำเลยร่วมกันแปรรูปไม้ยางนาเป็นแผ่น 9 แผ่น ปริมาตร 1.52 ลูกบาศก์เมตร และมีไว้ในครอบครองในเขตควบคุมการแปรรูปไม้โดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยให้การรับสารภาพ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1431/2519อัยการยโสธรโจทก์นายบัลลูน พรหมบุตร กับพวกจำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 พระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 7 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 5 บัญญัติว่า ไม่สักและไม้ยางทั่วไปในราชอาณาจักร ไม่ว่าจะขึ้นอยู่ที่ใด เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก.ไม้อื่นในป่าจะให้เป็นไม้หวงห้ามประเภทใดให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกาเมื่อไม้ยางนาถูกกำหนดให้เป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. โดยพระราชบกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2505 ไม้ยางนาจึงเป็นไม้อื่นตามพระราชบัญญัติป่าไม้พ.ศ. 2484 มาตรา 7 ที่แก้ไขเพิ่มเติมนั้นโจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจร่วมกันแปรรูปไม้ยางนาโดยใช้เลื่อยเลื่อยออกเป็นแผ่น รวม 9 แผ่น ปริมาตรเนื้อไม้ 1.52 ลูกบาศก์เมตร แล้วจำเลยร่วมกันมีไม้หวงห้ามดังกล่าวไว้ในความครอบครองภายในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานและมิได้รับการยกเว้นใด ๆ ตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 73, 74, 74 ทวิ,74 จัตวา (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 5, 17, 18 (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518มาตรา 19, 28 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 116 ข้อ 4 และฉบับที่ 116 ข้อ 2 ริบของกลางจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ไม้ยางนาของกลางเป็นไม้หวงห้ามโดยพระราชกฤษฎีกา จึงเป็นไม้หวงห้ามประเภทอื่น พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติป่าไม้ พ.ศ. 2484 มาตรา 7, 48, 73, 74, 74 ทวิ, 74 จัตวา(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2503 มาตรา 5, 17, 18 (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2518 มาตรา 19, 28ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 116 ข้อ 4 และฉบับที่ 11 ข้อ 2 ให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติป่าไม้ มาตรา 73 วรรคแ