ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2389/2519

ประเด็นกฎหมาย

การขายที่ดินโดยมุ่งหวังกำไรต้องเสียภาษีเงินได้และภาษีการค้า และการหักค่าใช้จ่ายร้อยละ 90 ตามมาตรา 8(32) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด

หลักกฎหมาย

การขายที่ดินโดยมีพฤติการณ์ซื้อมาปรับปรุงแล้วขายในระยะเวลาอันสั้น ถือเป็นการขายในทางค้าหรือหากำไร ต้องเสียภาษีเงินได้และภาษีการค้า มาตรา 8(32) แห่งพระราชกฤษฎีกา (ฉบับที่ 11) พ.ศ. 2502 ที่ให้หักค่าใช้จ่ายร้อยละ 90 สำหรับการขายของที่ผู้ขายมิได้เป็นผู้ผลิต หมายถึงของที่เกิดจากการผลิตเท่านั้น ไม่รวมถึงที

คำวินิจฉัย

การประเมินภาษีการค้าและภาษีเงินได้ของเจ้าพนักงานประเมิน และคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ชอบด้วยกฎหมายแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ซื้อที่ดินแปลงแรกแล้วปรับปรุงโดยตัดโค่นต้นไม้ ถมที่ และทำเขื่อน ทำให้ที่ดินมีราคาสูงขึ้น จากนั้นซื้อที่ดินแปลงหลังเพื่อให้มีทางเข้าออกสู่แปลงแรก และขายที่ดินทั้งสองแปลงหลังจากซื้อแปลงหลังไม่ถึง 4 เดือน โดยข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าซื้อมาเพื่อตั้งโรงงาน

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

• ป.รัษฎากร ม. 40 (8)
• ม. 46
• ม. 77
• มาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2389/2519นายประจำ ธรรมมงคล โดยนางเครือทิพย์ ธรรมมงคลโจทก์ผู้รับมอบอำนาจ กับพวกโจทก์กรมสรรพากร โดยนายพิพัฒน์ โปษยานนท์ กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 40 (8), ม. 46, ม. 77 บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร ประเภทการค้า 11 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.รัษฎากร (ฉบับที่ 10) พ.ศ.2496 ม. 15, ม. 21 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.รัษฎากร (ฉบับที่ 18) พ.ศ.2504 ม. 9 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.รัษฎากร (ฉบับที่ 19) พ.ศ.2508 ม. 6 พ.ร.ฎ.ออกตามความใน ป.รัษฎากร ว่าด้วยการกำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักจากเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที่ 11) พ.ศ.2502 ม. 8พฤติการณ์ที่โจทก์ซื้อที่ดินแปลงแรกแล้วตัดโค่นต้นไม้ถมที่ และทำเขื่อนเป็นการปรับปรุงให้ที่ดินมีราคาสูงขึ้น แล้วซื้อที่ดินแปลงหลังเพื่อให้มีทางเข้าออกสู่ที่ดินแปลงแรกและขายไปทั้งสองแปลงหลังจากซื้อที่ดินแปลงหลังไม่ถึง 4 เดือน ทั้งข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่าโจทก์ซื้อที่ดินมาเพื่อวัตถุประสงค์ที่จะตั้งโรงงานดังที่โจทก์อ้าง ดังนี้ แสดงว่าโจทก์ขายที่ดินไปเป็นทางค้าหรือหากำไร "การขายของนอกจากที่ระบุไว้ในข้ออื่นซึ่งผู้ขายมิได้เป็นผู้ผลิต" ในมาตรา 8(32) แห่งพระราชกฤษฎีกาออกตามความในประมวลรัษฎากรว่าด้วยการกำหนดค่าใช้จ่ายที่ยอมให้หักเงินได้พึงประเมิน (ฉบับที่ 11) พ.ศ.2502 ซึ่งยอมให้หักค่าใช้จ่ายร้อยละ90 นั้น ย่อมหมายถึงของอันเกิดจากการผลิต เพราะถ้าจะให้หมายถึงของทุกชนิดไม่ว่าจะเกิดจากการผลิตหรือไม่แล้ว กฎหมายก็ไม่จำต้องบัญญัติคำว่า "ซึ่งผู้ขายมิได้เป็นผู้ผลิต" กำกับไว้และคำว่าผลิตหมายความว่าทำการเกษตรหรือขุดค้นทรัพยากรธรรมชาติ ประกอบ แปรรูป แปรสภาพสินค้า หรือทำการอย่างใดให้มีขึ้นซึ่งสินค้าไม่ว่าด้วยประการใดๆ "ผู้ผลิต"หมายความ