ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2454/2519

ประเด็นกฎหมาย

การนำเข้าสินค้าเพื่อใช้เป็นวัสดุในการผลิตสินค้าอื่นของตนเอง ถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 79 ทวิ แห่งประมวลรัษฎากร หรือไม่ และต้องเสียภาษีการค้าหรือไม่

หลักกฎหมาย

การนำเข้าวัตถุดิบเพื่อใช้ผลิตสินค้าที่ผู้ประกอบการค้าผลิตเพื่อขายอยู่แล้ว ไม่ถือเป็นการประกอบการค้าในวัตถุดิบนั้น และไม่ต้องเสียภาษีการค้า แต่หากนำเข้าวัสดุเพื่อผลิตเป็นภาชนะบรรจุสินค้า ซึ่งมิใช่สินค้าที่ผู้ประกอบการค้าผลิตเพื่อขายโดยตรง ถือเป็นการขายสินค้าตามมาตรา 79 ทวิ(1) ต้องเสียภาษีการค้า

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลล่าง: ให้เพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์เกี่ยวกับสินค้าลวดเหล็กและโลหะผสมแร่ ส่วนสินค้ากระดาษม้วน ด้าย และเทปกระดาษ การประเมินและคำวินิจฉัยชอบแล้ว

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์จดทะเบียนการค้าประเภทผู้ผลิตซิเมนต์ เหล็ก อิฐ โจทก์นำเข้ากระดาษม้วน ด้าย เทปกระดาษ เพื่อผลิตถุงบรรจุปูนซิเมนต์ และนำเข้าลวดเหล็กและโลหะผสมแร่เพื่อผลิตสินค้าเหล็กและตะปูของโจทก์เอง

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2454/2519บริษัทปูนซิเมนต์ไทย จำกัด โดยนายพูนเพิ่ม ไกรฤกษ์โจทก์กับพวก กรรมการโจทก์กรมสรรพากร กับพวกจำเลย ป.รัษฎากร ม. 77, ม. 78, ม. 79ทวิ บัญชีอัตราภาษีการค้าท้ายประมวลรัษฎากร ประเภทการค้า 1 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.รัษฎากร (ฉบับที่ 18) พ.ศ.2504 ม. 9โจทก์จดทะเบียนการค้าประเภทการขายของประเภท 1 ชนิด 1(ก)ในฐานะผู้ผลิตสินค้าซิเมนต์ เหล็ก อิฐ ได้สั่งกระดาษม้วน ด้าย และเทปกระดาษเข้ามาเพื่อผลิตเป็นถุงกระดาษบรรจุปูนซิเมนต์ ดังนี้ ไม่ว่าโจทก์จะขายถุงปูนซิเมนต์โดยคำนวณต้นทุนผลิตรวมกันไปกับปูนซิเมนต์หรือไม่ก็ตาม ก็ถือไม่ได้ว่าโจทก์สั่งสินค้าดังกล่าวเข้ามาใช้ผลิตเพื่อขายซึ่งสินค้าที่โจทก์ได้ประกอบการค้าอยู่ สินค้าเหล่านี้เป็นสินค้าประเภทการค้า 1 ชนิด 1 แห่งบัญชีอัตราภาษีการค้าที่มิใช่เป็นของใช้ส่วนตัว ซึ่งใช้กันตามปกติและตามสมควร ทั้งมิใช่โจทก์นำมาขายหรือผลิตเพื่อขายแล้ว จึงถือว่าโจทก์เป็นผู้ประกอบการค้าซึ่งได้ขายสินค้านี้ และให้ถือมูลค่าของสินค้าเป็นรายรับตามประมวลรัษฎากร มาตรา 79 ทวิ (1) ต้องเสียภาษีการค้าตามมาตรา 78 อัตราร้อยละ 5 ของรายรับโจทก์สั่งลวดเหล็กเข้ามาใช้เป็นวัสดุเพื่อผลิตเป็นสินค้าตะปูหรือสินค้าเหล็กและสั่งโลหะผสมแร่เข้ามาใช้เป็นวัสดุเพื่อผลิตเป็นสินค้าเหล็กของโจทก์เพื่อขายต่อไป ดังนี้เมื่อโจทก์มิได้สั่งลวดเหล็กและโลหะผสมแร่เข้ามาเพื่อขาย โจทก์ก็ไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา 77 ไม่ต้องเสียภาษีการค้าตามที่ระบุในบัญชีอัตราภาษีการค้าและรายการที่ประกอบการค้า ตามมาตรา 78 วรรคแรก และไม่ต้องเสียภาษีการค้าในกรณีให้ถือว่าโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำเข้าเป็นผู้ประกอบการค้าตามมาตรา 78 วรรค 2 และเมื่อฟังไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผ