ข้อสัญญาอนุญาโตตุลาการไม่ตัดสิทธิฟ้องศาลเมื่อผิดสัญญา และการตั้งตัวแทนเป็นสาขาธนาคารพาณิชย์ไม่ขัดต่อกฎหมาย
ข้อสัญญาอนุญาโตตุลาการไม่ตัดสิทธิคู่กรณีในการฟ้องคดีต่อศาลเมื่อมีการผิดสัญญา การตั้งตัวแทนเป็นสาขาธนาคารพาณิชย์ไม่ถือเป็นการประกอบธนาคารพาณิชย์ขึ้นใหม่ และไม่ขัดต่อพระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์ พ.ศ.2488 มาตรา 5 และ 11 ข้อสัญญาที่ให้ตัวแทนรับผิดใช้หนี้แทนเมื่อพ้น 6 เดือนนับแต่เลิกสัญญาไม่ขัดต่อความสง
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้จำเลยใช้เงิน 10,930,282.64 บาทพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยทำสัญญาเป็นตัวแทนดำเนินกิจการสาขาธนาคารของโจทก์ เมื่อเลิกสัญญาตัวแทนมีหนี้สินค้างกัน ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 10,930,282.64 บาทพร้อมดอกเบี้ย จำเลยฎีกาว่าสัญญาตัวแทนเป็นโมฆะและโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเนื่องจากยังมิได้เสนอข้อพิพาทต่ออนุญาโตตุลาการ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 182/2521ธนาคารกรุงเทพ ฯ พาณิชย์การ จำกัดโจทก์นายโกมล มีอำพล กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 113 ป.วิ.พ. ม. 225 พ.ร.บ.การธนาคารพาณิชย์ พ.ศ.2488 ศาลชั้นต้นพิพากษาในประเด็นข้อใด คู่ความไม่อุทธรณ์ในประเด็นข้อนั้นศาลอุทธรณ์ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้พิจารณาพิพากษาใหม่ในประเด็นที่ศาลอุทธรณ์ยังไม่ได้วินิจฉัย ศาลชั้นต้นพิพากษาใหม่ในประเด็นที่ยุติไปไม่มีอุทธรณ์แล้วไม่ได้ แต่ถ้าเป็นประเด็นที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของ ประชาชนเรื่องอำนาจฟ้อง คู่ความยกขึ้นฎีกาในการพิจารณาพิพากษาใหม่ได้ ข้อสัญญาเรื่องตั้งอนุญาโตตุลาการตามสัญญาตัวแทน ไม่ตัดสิทธิคู่กรณีไม่ให้ฟ้องศาลเมื่อผิดสัญญา ธนาคารพาณิชย์เปิดสาขาโดยให้จำเลยเป็นตัวแทน ได้รับส่วนแบ่งเป็นบำเหน็จร้อยละ 50 ของกำไร ไม่ใช่เงินจ่ายแก่กรรมการพนักงานหรือลูกจ้างของธนาคาร ไม่ขัดต่อพระราชบัญญัติธนาคารพาณิชย์ พ.ศ.2488 มาตรา11 ไม่มีกฎหมายห้ามตั้งตัวแทนเป็นสาขาธนาคารพาณิชย์ในขณะนั้น ข้อสัญญาตัวแทนว่า ถ้าตัวแทนเรียกเก็บเงินจากลูกหนี้ไม่ได้ใน 6 เดือนตั้งแต่เลิกสัญญาตัวแทน ตัวแทนต้องรับผิดใช้หนี้แทน ตัวแทนจะอ้างเหตุเสียเปรียบไม่ได้ไม่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยฯจำเลยทำสัญญาเป็นตัวแทนดำเนินกิจการสาขาธนาคารของโจทก์ เมื่อเลิกสัญญาตัวแทนปรากฏว่ามีหนี้สินเกี่ยวค้างกัน ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้จำเลยใช้เงิน 10,930,282.64 บาทกับดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "จำเลยที่ 1 ที่ 2 และที่ 4 ฎีกาข้อแรกว่าตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า สำหรับประเด็นข้อ 1 และ 13 จำเลยไม่ได้อุทธรณ์หรือโต้เถียงปัญหานั้น ๆ ไว้ในคำแก้อุทธรณ์จึงไม่มีประเด็นมาสู่ศาลอุทธรณ์ให้วินิจฉัยอีกไม่ชอบ เพราะจำเลยมิได้ยอมรั