ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 492/2509

ประเด็นกฎหมาย

การแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 รวมถึงการตอบคำถามที่เจ้าพนักงานเรียกไปสอบสวนเป็นพยานด้วยหรือไม่

หลักกฎหมาย

การแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงานตามมาตรา 137 ไม่ว่าจะไปแจ้งเองหรือตอบคำถามที่เจ้าพนักงานเรียกไปสอบสวนเป็นพยาน ก็เป็นการแจ้งต่อเจ้าพนักงานตามความหมายแห่งมาตรานี้ทั้งนั้น

คำวินิจฉัย

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายว่าการแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงานตามมาตรา 137 รวมถึงการตอบคำถามที่เจ้าพนักงานเรียกไปสอบสวนเป็นพยานด้วย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

ไม่มีข้อเท็จจริงที่ชัดเจนในเนื้อหา

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 492/2509ผู้ว่าคดีศาลแขวงธนบุรีโจทก์นายไพศาล ศรีสุคนธ์ กับพวกจำเลย ป.อ. การแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 137 นั้น ไม่ว่าจะไปแจ้งเองหรือตอบคำถามที่เจ้าพนักงานเรียกไปสอบสวนเป็นพยาน ก็เป็นการแจ้งต่อเจ้าพนักงานตามความหมายแห่งมาตรานี้ทั้งนั้น(วิเชียร เศวตรุนทร์-สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ