การลดโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 โดยถือว่าคำรับสารภาพในชั้นสอบสวนเป็นเหตุบรรเทาโทษ
คำรับสารภาพของจำเลยในชั้นสอบสวนที่ให้การรับสารภาพต่อเจ้าพนักงานตำรวจว่าได้กระทำความผิดจริง นับเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาของศาล ถือเป็นเหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ได้
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ลดโทษให้จำเลย 1 ใน 4 คงจำคุก 15 ปี
จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายถึงแก่ความตาย ต่อมาถูกจับกุมและให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุก 20 ปี ศาลอุทธรณ์ลดโทษให้ 1 ใน 4 คงจำคุก 15 ปี โดยถือว่าคำรับสารภาพเป็นเหตุบรรเทาโทษ โจทก์ฎีกาว่าไม่ควรลดโทษ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 564/2509อัยการประจำศาลจังหวัดธัญญบุรีโจทก์นายเฉลียว เพ็ชรชะจำเลย ป.อ. ม. 90, ม. 91, ม. 288 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ.2490 ม. 7, ม. 55, ม. 72, ม. 78 พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิดดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2501 ม. 5, ม. 8 กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ.2501) ออกตามความในพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ.2490 ข้อ 4, ข้อ 16 จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายที่โหนกแก้มซ้ายทะลุท้ายทอยล้มลงขาดใจตาย เมื่อจำเลยถูกจับกุมตัวได้ จำเลยได้ลุแก่โทษต่อเจ้าพนักงานตำรวจรับสารภาพผิดว่าได้ยิงผู้ตายจริง นับว่าเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาของศาลอยู่ ดังนี้ สมควรถือเป็นเหตุบรรเทาโทษของจำเลยได้สถานหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทงต่างกรรมต่างวาระกัน กล่าวคือ จำเลยได้มีอาวุธปืนและครอบครองปืนนั้นโดยมิได้รับอนุญาตได้ใช้อาวุธปืนยิงนายสุวรรณ เปรมประสงค์จนถึงแก่ความตายทันที ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 55, 72, 78 พระราชบัญญัติเดียวกัน (ฉบับที่ 3)พ.ศ. 2501 มาตรา 5, 8 กฎกระทรวงฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2501) ออกตามความตามพระราชบัญญัตินั้น (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2501 ข้อ (4), (16)ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และริบของกลางจำเลยให้การว่า ปืนของกลางเป็นของนายสุวรรณผู้ตาย นายสุวรรณใช้ปืนนี้จะยิงจำเลย จำเลยเข้าแย่ง บังเอิญปืนลั่นถูกผู้ตายตายส่วนกระสุนปืนคาไบน์ตามฟ้องไม่ใช่ของจำเลยศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ในวันเกิดเหตุได้มีคนยิงปืนขึ้น 1 นัด ทางหน้าบ้าน นายสาลี่ จึงได้ออก