อำนาจศาลเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน
คดีที่เอกชนอ้างกรรมสิทธิ์ในที่ดินและหน่วยงานของรัฐโต้แย้งว่าเป็นที่ราชพัสดุ เป็นการเรียกร้องสิทธิเหนืออสังหาริมทรัพย์ตามมาตรา 1304 (1) แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ หรือมาตรา 60 แห่งประมวลกฎหมายที่ดิน ซึ่งอยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรม
คดีนี้อยู่ในอำนาจของศาลยุติธรรม
ผู้ฟ้องคดีครอบครองทำประโยชน์ในที่ดินพิพาทโดยไม่มีสิทธิตามกฎหมาย และผู้ถูกฟ้องคดีที่ 4 โต้แย้งว่าที่ดินพิพาทเป็นที่ราชพัสดุ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำวินิจฉัยที่ 41/2547นายบัวไข ไชยคำมี ผู้ฟ้องคดีเทศบาลตำบลโนนบุรีที่ 1 กับพวกรวม 4 คนผู้ถูกฟ้องคดี พ.ร.บ.จัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.2542 ม. 9 ป.ที่ดิน ป.พ.พ. ไม่มีย่อสั้น(สำเนา) คำวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาล ที่ ๔๑/๒๕๔๗ วันที่ ๒๘ กรกฎาคม ๒๕๔๗ เรื่อง อำนาจศาลเกี่ยวกับสิทธิในที่ดิน ศาลปกครองขอนแก่น ระหว่าง ศาลจังหวัดกาฬสินธุ์ การส่งเรื่องต่อคณะกรรมการ ศาลปกครองขอนแก่นส่งเรื่องให้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการวินิจฉัยชี้ขาดอำนาจหน้าที่ระหว่างศาลพ.ศ. ๒๕๔๒ มาตรา ๑๐ วรรคหนึ่ง (๓) ซึ่งเป็นกรณีที่คู่ความโต้แย้งอำนาจศาลที่รับฟ้อง และศาลที่ส่งความเห็นและรับความเห็น มีความเห็นแตกต่างกันในเรื่องอำนาจศาลในคดีนั้น ข้อเท็จจริงในคดี นางบัวไข ไชยคำมี กับพวก ได้ยื่นคำร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ กรณีได้รับความเดือดร้อนจากการที่อำเภอสหัสขันธ์ไม่ดำเนินการรังวัดเพื่อออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ ในที่ดินที่ผู้ร้องทุกข์ครอบครองทำประโยชน์มาตั้งแต่ พ.ศ. ๒๕๑๐ และเทศบาลตำบลโนนบุรี (เดิมคือสุขาภิบาลโนนบุรี อำเภอสหัสขันธ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ ต่อมายกฐานะเป็นเทศบาลตำบลโนนบุรี)กระทำการโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ละเมิดสิทธิครอบครองในที่ดินของผู้ร้องทุกข์ โดยกล่าวอ้างว่าที่ดินดังกล่าวเป็นของเทศบาลตำบลโนนบุรี จึงขอให้วินิจฉัยให้ทางราชการออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์แก่ผู้ร้องทุกข์ ซึ่งต่อมา เรื่องดังกล่าวได้โอนมาเป็นคดีของศาลปกครองตามมาตรา ๑๐๓ วรรคสามแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้ง