ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1403/2509

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1403/2509บริษัทธนบุรีพานิช จำกัด โดยนางประไพ วิริยะพันธุ์โจทก์เป็นกรรมการจัดการโจทก์กรมสรรพากร โดยนายหิรัญ สูตะบุตร เป็นอธิบดี ที่ 1จำเลยกับพวกรวม 5 คนจำเลย ป.รัษฎากร ป.พ.พ. ม. 453, ม. 487ราคาตลาดของโภคภัณฑ์นั้น. อาจไม่มีราคาตายตัวหรือมีราคาเดียว การจำหน่ายโภคภัณฑ์ราคาสูงต่ำผิดกันก็อาจอยู่ภายในกรอบของราคาตลาด ฉะนั้น การจำหน่ายโภคภัณฑ์สูงหรือต่ำกว่าราคาปานกลาง จึงมิใช่แสดงว่าราคาที่จำหน่ายนั้นมิใช่ราคาตลาดและราคาตลาดมิใช่หมายถึงราคาปานกลางของการจำหน่ายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีใบสั่งเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์จากโจทก์ไม่ถูกต้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อจำเลย จำเลยอ้างว่าถูกต้องและสมควรแล้ว สั่งให้โจทก์นำเงินภาษีไปชำระ โจทก์เห็นว่าจำเลยไม่มีอำนาจเรียกเก็บภาษีการซื้อโภคภัณฑ์ดังกล่าวจากโจทก์ขอให้ศาลเพิกถอนใบสั่ง และเพิกถอนคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยให้การว่า จำเลยเรียกเก็บภาษีตามราคาโภคภัณฑ์ถูกต้องแล้วศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้เพิกถอนใบสั่งและคำวินิจฉัยของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า พนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยถือราคาปานกลางของโภคภัณฑ์โดยเลือกชี้เอาเองตามอำเภอใจ เป็นราคาตลาด ราคาตลาดของโภคภัณฑ์นั้นอาจไม่มีราคาตายตัวหรือมีราคาเดียว การจำหน่ายโภคภัณฑ์ราคาสูงต่ำผิดกัน ก็อาจอยู่ภายในกรอบของราคาตลาด ฉะนั้นการจำหน่ายโภคภัณฑ์สูงหรือต่ำกว่าราคาปานกลาง จึงมิใช่แสดงว่าราคาที่จำหน่ายนั้นมิใช่ราคาตลาด และราคาตลาดมิใช่หมายถึงราคาปานกลางของการจำหน่าย การกำหนดราคาโภคภัณฑ์ของพนักงานเจ้าหน้าที่ของจำเลยและของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ไม่ชอบพิพากษายืน ยกฎีกาจำเลย(สอาด นาวีเจริญ-สวิง ลัดพลี-วิเชียร เศ