ผู้ถือประทานบัตรทำเหมืองแร่มีอำนาจฟ้องขับไล่ผู้บุกรุกตามพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. 2510 หรือไม่ และอายุความฟ้องร้องใช้มาตราใด
การได้รับประทานบัตรให้ทำเหมืองแร่ไม่ทำให้ได้สิทธิครอบครองที่ดินในเขตประทานบัตร ดังนั้นการฟ้องขับไล่ผู้บุกรุกจึงไม่ใช่การฟ้องเรียกคืนสิทธิครอบครองตาม ป.พ.พ. มาตรา 1375 แต่เป็นคดีละเมิดสิทธิในประทานบัตรตามพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ. 2510 มาตรา 13 อายุความจึงใช้อายุความทั่วไปตาม ป.พ.พ. มาตรา 164 ซึ่งเริ่มนับ
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ขับไล่จำเลยออกจากที่พิพาท
โจทก์เป็นผู้ถือประทานบัตรทำเหมืองแร่ในที่พิพาทโดยชอบ ประทานบัตรยังไม่ขาดอายุ จำเลยบุกรุกเข้าไปปลูกต้นผลอาสินและทำรั้วในเขตประทานบัตร โดยอ้างว่าซื้อที่ดินจากบุคคลอื่นที่ครอบครองมาก่อน 9 ปี
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2829/2519นายบุญเลิศ สกุลเทพโจทก์นายจิ๋น หรือทรงชัย ตันติวิวัฒน์จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 172 ป.พ.พ. ม. 164, ม. 1375 พ.ร.บ.แร่ พ.ศ.2510 พ.ร.บ.แร่ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2516 ม. 4, ม. 12, ม. 13เดิมบิดาโจทก์ได้รับประทานบัตรให้ทำเหมืองแร่ในที่พิพาทบิดาโจทก์ถึงแก่กรรม โจทก์ได้รับมรดกสิทธิตามประทานบัตรโดยถูกต้องตามกฎหมายเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2499 ประทานบัตรนี้สิ้นอายุในวันที่ 31 มีนาคม 2507 วันที่ 9 มกราคม 2507 โจทก์ขอต่ออายุ ต่อมารัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมได้ต่ออายุประทานบัตรให้โจทก์12 ปีตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2507 เป็นต้นไปประทานบัตรของโจทก์จึงมิได้ขาดต่ออายุ จำเลยอ้างว่าพ. เข้าแผ้วถางปลูกพืชพันธ์ในที่พิพาทอยู่ 9 ปีแล้วขายให้จำเลยเมื่อปี พ.ศ. 2513 ดังนี้สิทธิของโจทก์ตามประทานบัตรจึงมีอยู่ก่อน พ. เข้าไปยึดถือครอบครอง และขณะฟ้องโจทก์ก็ยังมีสิทธิตามประทานบัตรนั้นอยู่ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องโจทก์บรรยายฟ้องด้วยว่า โจทก์ครอบครองที่พิพาทโดยได้รับประทานบัตรทำเหมืองแร่ในที่พิพาท โจทก์เสียภาษีและค่าธรรมเนียมประทานบัตรตลอดมา จำเลยบุกรุกเข้าไปปลูกต้นผลอาสินทำรั้วในที่พิพาท ขอให้ขับไล่ ฟ้องเช่นนี้ถือได้ว่าโจทก์ฟ้องจำเลยตามสิทธิประทานบัตรตามพระราชบัญญัติแร่พ.ศ. 2510 ด้วยพ. ผู้ที่จำเลยอ้างว่าได้ขายหรือมอบที่พิพาทให้จำเลยก็ดี จำเลยก็ดีเข้าไปปลูกต้นผลอาสิน สร้างรั้ว หรืออาคารลงในที่พิพาท เป็นการยึดถือครอบครองในเขตพื้นที่ประทานบัตรของโจทก์ โดยไม่ปรากฏว่ามีสิทธิที่จะทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ถือได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนสิทธิของโจทก์ผู้ถือประทานบัตร โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องขับไล่จำเลยได้การได้รับประทานบัตรให้ทำเหมืองแร่ ไม่ทำให้โจทก์ได้สิทธิครอบครองที่ดินเข