การตีความพิกัดอัตราศุลกากรสำหรับสินค้าที่อาจจัดเข้าพิกัดได้หลายประเภท โดยต้องพิจารณาจากชนิดของสินค้า ไม่ใช่การใช้ประโยชน์จริง และเมื่อเป็นกรณีที่สินค้
การพิจารณาว่าซิลิโคนที่นำเข้าใช้เป็นวัตถุดิบหรือไม่ ให้ดู 'ชนิด' ของซิลิโคน หาใช่ดูการใช้ซิลิโคนจำนวนนั้นจริงๆ ไม่ เมื่อซิลิโคนที่โจทก์นำเข้าเป็นได้ทั้งชนิดที่ใช้เป็นวัตถุดิบตามพิกัดประเภทที่ 39.01 ก. และวัตถุสำเร็จรูปอันเป็นชนิดอื่นๆ ตามพิกัดประเภทที่ 39.01 ข. จึงเป็นกรณีของชนิดหนึ่งอาจจัดเข้าได้ 2
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์
โจทก์นำเข้าสารเคมีซิลิโคนบริสุทธิ์จำนวน 15 เมตริกตัน เพื่อใช้เป็นวัตถุดิบในการผลิตสินค้า โดยโจทก์ยื่นชำระภาษีอากรในพิกัดประเภทที่ 39.01 ก. อัตราร้อยละ 40 แต่พนักงานของจำเลยกำหนดให้ชำระในพิกัดประเภทที่ 39.01 ข. อัตราร้อยละ 60 เนื่องจากซิลิโคนที่โจทก์นำเข้ามีลักษณะใช้ประโยชน์ได้ทั้งสองทางพร้อมกัน คือใ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1207/2529บริษัท สยามเท็กซ์ไทล์เคมี จำกัดโจทก์กรมศุลกากรจำเลย พ.ร.ก.พิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ.2503 ม. ภาค 1, ภาค 2 หมวด 7 ตอน 39 พิกัดประเภทที่ 39.01 ก, ภาค 2 หมวด 7 ตอน 39 พิกัดประเภทที่ 39.01 ขซิลิโคนบริสุทธิ์ที่โจทก์นำเข้ามาใช้ประโยชน์ทั้งสองทางพร้อมกันคือใช้ได้ทั้งเป็นวัตถุดิบและวัตถุสำเร็จรูป การพิจารณาว่าซิลิโคนที่นำเข้าใช้เป็นวัตถุดิบหรือไม่ให้ดู'ชนิด'ของซิลิโคนหาใช่ดูการใช้ซิลิโคนจำนวนนั้นจริงๆไม่เมื่อซิลิโคนที่โจทก์นำเข้าเป็นได้ทั้งชนิดที่ใช้เป็นวัตถุดิบตามพิกัดประเภทที่39.01ก.และวัตถุสำเร็จรูปอันเป็นชนิดอื่นๆตามพิกัดประเภทที่39.01ข.จึงเป็นกรณีของชนิดหนึ่งอาจจัดเข้าได้2ประเภทหรือมากกว่านั้นต้องอาศัยหลักเกณฑ์การตีความพิกัดอัตราศุลกากรตามภาค1ท้ายพระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากรพ.ศ.2503บังคับกรณีนี้มิใช่ประเภทหนึ่งระบุลักษณะของของไว้ชัดแจ้งและอีกประเภทหนึ่งระบุไว้อย่างกว้างๆตามหลักเกณฑ์ข้อ3(ก)ทั้งมิใช่กรณีของซึ่งผสมหรือประกอบด้วยวัตถุต่างชนิดกันตามหลักเกณฑ์ข้อ3(ข)จึงต้องเข้าประเภทซึ่งมีอัตราอากรสูงที่สุดคือประเภทที่39.01ข.ตามหลักเกณฑ์ข้อ3(ค).โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ ได้ สั่ง ซื้อ และ นำ สารเคมี ซิลิโคน จากต่างประเทศ เข้า มา ใน ราชอาณาจักร จำนวน 15 เมตริกตัน เพื่อ ผสมและ ประกอบ ใน การ ผลิต สินค้า โดย โจทก์ ได้ แสดง รายการ สินค้า ในใบขนสินค้า ขาเข้า และ แบบแสดง รายการ การค้า ยื่น ชำระ ภาษี อากรต่อ พนักงาน ของ จำเลย ใน พิกัด ประเภท ที่ 39.01 ก. อัตรา ร้อยละ40 ภาษี การค้า ร้อยละ 1.5 ตาม บัญชี แนบ ท้าย พระราชกำหนดพิกัดอัตราศุลกากร พ.ศ. 2503 ซึ่ง แก้ไข เพิ่มเติม แล้ว แต่ พนักงานของ จำเลย ไม่ ยอม โดย กำหนด ให้ โจทก์ แก้ไข และ ชำระ