การรับฟังคำบอกกล่าวของผู้ถูกกระทำร้ายที่ร้องขึ้นทันทีโดยไม่มีเวลาคิดตรอง และคำบอกกล่าวในเวลาใกล้ตาย รวมทั้งคำรับสารภาพของจำเลยชั้นสอบสวน ว่าสามารถใช้ล
ถ้อยคำของผู้ถูกกระทำร้ายที่ร้องบอกกล่าวขึ้นทันทีโดยไม่มีเวลายั้งคิดตรึกตรอง รับฟังเป็นพยานได้ และถ้อยคำที่บอกในเวลาใกล้ตาย รับฟังเป็นพยานประกอบได้
พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น ให้ยกเสีย
ผู้ตายถูกยิงแล้วร้องบอกทันทีว่า "แม่ น้อยใจ๋ยิง" และย้ำกับมารดาหลายครั้ง รวมทั้งบอกกำนันในเวลาใกล้ตายว่าจำเลยยิง จำเลยให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนโดยละเอียดและนำเจ้าพนักงานไปขุดปืนของกลาง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 502/2501พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่โจทก์นายใจ๋ ไชยมูลจำเลย ป.วิ.อ. คำที่ผู้ถูกยิงร้องบอกกล่าวขึ้นทันทีไม่มีเวลาคิดตรองรับฟังเป็นพยานได้ คำที่ผู้ถูกยิงบอกแก่มารดาอีก 3-4 คำเป็นการยืนยันว่าที่ร้องบอกกล่าวนั้น ไม่ใช่การสงสัย คำที่ผู้ถูกยิงบอกกำนัน โดยรู้ตัวว่าใกล้จะตายว่าจำเลยยิงรับฟังประกอบได้ จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนโดยบริสุทธิ์ใจ ประกอบกับคำบอกกล่าวของผู้ถูกยิงข้างต้นฟังลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยเจตนาได้โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2499 เวลากลางคืนหลังเที่ยง จำเลยบังอาจใช้อาวุธปืนหมายเลข 1 ช.ม./1099 ยิงนายคำดวง กันทรัตน์ ถูกที่ลำตัว1 นัด มีบาดแผลรวม 7 แผล ถึงอาการสาหัสทุพพลภาพโดยจำเลยเจตนาฆ่าโดยความพยายามด้วยความพยาบาทมาดหมายนายคำดวงถึงแก่ความตายในขณะนั้น เพราะบาดแผลที่จำเลยยิงปรากฏบาดแผลตามรายงานชันสูตรพลิกศพผู้ตาย นอกจากนี้ จำเลยบังอาจมีปืนแก๊ปเดี่ยว 1 กระบอกไว้ในครอบครอง โดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน เหตุเกิดที่ตำบลทุ่งปี้ อำเภอสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 250, 71 และพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 4, 7, 72 ขอให้ริบปืนของกลางจำเลยให้การปฏิเสธทางพิจารณาได้ความตามคำพยานโจทก์ว่า คืนเกิดเหตุ เวลาพลบค่ำจุดตะเกียงแล้ว นางดี นางดวง นายบุญ มานั่งแกะถั่วอยู่ใต้ถุนเรือน นายคำดวงออกไปซื้อถ่านไฟฉายนอกบ้าน ครู่หนึ่งกลับมาแล้วขึ้นไปบนเรือน ต่อมาประมาณ 5 นาที มีเสียงปืนดัง 1 นัด นัดทางบันไดเรือนแล้วมีเสียงคนวิ่งไปจากบันไดเรือนนางดี นายบุญมาวิ่งขึ้นไปบนเรือนเห็นนายคำดวง นอนหงายที่ระเบียงเรือนร้องว่า"แม่ น้อยใจ๋ยิง" พอนายคำดวง เห็นนางดีก็ร้องบอกอีกว่า "แม่จำไว้เน้อ น้อยใจ๋ยิงแม่จำไว้เน