ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582/2501

ประเด็นกฎหมาย

เมื่อคู่ความท้ากันให้จ่าศาลทำแผนที่กำหนดเขตตามคำพิพากษาในคดีเดิม และจ่าศาลทำแผนที่มาแล้ว จำเลยเถียงว่าแผนที่ตอนหนึ่งไม่ถูกต้อง ศาลมีอำนาจตรวจดูแผนที่แ

หลักกฎหมาย

เมื่อคู่ความท้ากันให้จ่าศาลทำแผนที่กำหนดเขตตามคำพิพากษาในคดีเดิม และจ่าศาลทำแผนที่มาแล้ว หากศาลตรวจดูแผนที่แล้วปรากฏชัดว่าถูกต้อง และข้อเถียงของจำเลยไม่มีเหตุสนับสนุน ศาลมีอำนาจงดสืบพยานตามที่จำเลยเถียงได้ เพราะหลักฐานเท่าที่ปรากฏฟังเป็นยุติได้แล้ว

คำวินิจฉัย

ให้ยกฎีกาจำเลย และให้จำเลยเสียค่าทนายความในชั้นนี้แทนโจทก์อีก 50 บาท

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์และจำเลยเป็นเจ้าของที่ดินติดต่อกัน เคยมีคดีพิพาทเรื่องเขตที่ดินถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยนำช่างแผนที่ไปรังวัดสอบเขตโดยอ้างตามแผนที่ในคดีเดิม แต่โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยรุกล้ำและตัดต้นไม้ของโจทก์ คู่ความตกลงให้จ่าศาลทำแผนที่กำหนดเขตตามคำพิพากษาเดิม โดยตกลงว่าจะถือแผนที่นั้นเป็นข้อแพ้ชนะ จ่าศาลทำแผนที่

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 582/2501นายอาจ ใบโพธิ์ ที่ 1 นางเชื้อ อ่อนโยน ที่ 2 นางเปลื้อง ใบโพธิ์ (หม้ายโจทก์นายขำ สุขไพบูลย์ ที่ 1, นายหริ่ง สุขไพบูลย์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. คู่ความท้ากัน ให้จ่าศาลทำแผนที่ กำหนดเขตตามคำพิพากษาในคดีเดิมถ้าจ่าศาลทำตามคำสั่งแล้วจะถือข้อแพ้ชนะตามแผนที่นั้นเมื่อจ่าศาลทำแผนที่แล้ว จำเลยเถียงว่าแผนที่ตอนหนึ่งไม่ถูกประเด็นข้อนี้ศาลตรวจดูแผนที่ ถ้าปรากฏชัดว่าถูกต้องและข้อเถียงของจำเลยไม่มีเหตุสนับสนุนศาลก็งดสืบพยานตามที่จำเลยเถียงได้เพราะหลักฐานเท่าที่ปรากฏฟังเป็นยุติได้แล้วโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 7692 และจำเลยเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 5780 ซึ่งมีอาณาเขตติดต่อกัน อยู่ตำบลบ้านม่วงอำเภอบางประหัน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โจทก์จำเลยเคยเป็นความกัน เรื่องบุกรุกที่ดินในคดีแพ่งเลขแดงที่ 255/2494 ของศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยจำเลยในคดีนี้เป็นโจทก์และเป็นฝ่ายชนะ คดีถึงที่สุดแล้วต่อมาเมื่อวันที่ 29 เมษายน 2498 จำเลยในคดีนี้ได้นำช่างแผนที่ไปรังวัดสอบเขตโฉนดที่ 5780 ของจำเลย จำเลยได้นำชี้เข้าไปในโฉนดที่ 7692 ของโจทก์ทางด้านทิศตะวันตกกว้าง 2 วา ยาวตลอดแนว ทางด้านทิศเหนือ กว้างประมาณ 12 วา รวมเนื้อที่ประมาณ 125 ตารางวาราคา 300 บาท ซึ่งที่ดินนี้ทางทิศเหนือมีกอไผ่และต้นมะดันเป็นคันเขตทางทิศใต้มีต้นมะพลับเป็นมุมเขต จำเลยได้นำชี้ให้ช่างแผนที่ปักหลักเลยแนวต้นไม้เหล่านั้นเข้าไปในที่โจทก์ปรากฏตามแผนที่ท้ายฟ้อง แล้วจำเลยตัดต้นพุทรา 1 ต้น ต้นคาง 1 ต้นกอไผ่ 1 กอ ต้นฝรั่ง ต้นสะแก รวมราคา 365 บาท ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้ศาลพิพากษาไม่ให้จำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้องในที่ดินโฉนดที่ 7692 ของโจทก์ ให้จำเลยถอนเสาหินออกไป และให้ใช้ค่าเ