ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 995/2501เด็กชายประชัย เลี่ยวไพรัตน์ โดยนายพร เลี่ยวไพรัตน์โจทก์บิดาผู้แทนโดยชอบธรรมโจทก์นายทรวง เลี่ยวไพรัตน์ ที่ 1 นางอรุณ เลี่ยวไพโรจน์ ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. โจทก์จำเลยตกลงกันให้รังวัดที่พิพาท ถ้าจำเลยรุกที่โจทก์ จำเลยยอมแพ้ ถ้าไม่รุกโจทก์ยอมถอนฟ้อง ดังนี้ ต่อมาได้รังวัดแล้วฝ่ายใดฝ่ายเดียวจะแก้ไขข้อตกลงนั้นไม่ได้ เมื่อปรากฏว่าจำเลยไม่รุกที่โจทก์ โจทก์ไม่ถอนฟ้อง ศาลก็พิพากษายกฟ้องโจทก์ฟ้องและยื่นคำร้องว่า โจทก์มีที่ดิน 1 แปลง โฉนดเลขที่ 5247เนื้อที่ 31 ไร่ อยู่ตำบลปากเพรียว อำเภอเมือง จังหวัดสระบุรีทิศใต้ติดต่อกับที่ของจำเลย เมื่อเดือนตุลาคม 2497 จำเลยทั้งสองสมคบกัน ยักย้ายหลักหิน อันเป็นหลักเขตของโจทก์เข้ามาในที่ดินของโจทก์แล้วยังได้ปลูกสร้างกำแพงรั้ว และเรือนรุกล้ำเข้ามาในที่ของโจทก์ทางด้านหน้า คือ ทางทิศตะวันออก นับจากที่ดินของจำเลยทางทิศเหนือรุกเข้ามาในที่ทางทิศใต้ของโจทก์ กว้าง 2 เมตร 60 เซ็นต์ยาวไปทางด้านหลัง คือ ทิศตะวันตก เป็นรูปชายธงเรียวยาว 105 เมตร8 เซ็นต์ รวมเป็นเนื้อที่ 32 ตารางวา ราคา 7,500 บาท ขอให้บังคับจำเลยรื้อถอนกำแพงรั้ว และเรือนออกจากที่ดินของโจทก์ทำที่ดินของโจทก์ให้เป็นไปตามสภาพเดิม และปักหลักหินไว้ยังที่เดิมอย่าให้เกี่ยวข้องในที่ดินของโจทก์ต่อไปจำเลยแก้ว่า มีที่ดินติดต่อกับที่ดินของโจทก์จริง ที่ดินของจำเลยตามโฉนดที่ 5246 ที่ดินของโจทก์ตามโฉนดที่ 5247 จำเลยไม่ได้ย้ายหลักหินของโจทก์ ได้ปลูกสร้างกำแพงรั้ว และเรือนในเขตที่ของจำเลยโจทก์จำเลยตกลงกันตามรายงานพิจารณาลงวันที่ 29 กรกฎาคม2498 ขอให้พนักงานทะเบียนที่ดินไปรังวัดและทำแผนที่ ต่อมาวันที่ 10 สิงหาคม 2499 เจ้าพนักงานที่ดินจังหวัดสระบุรีได้มีหนังส