ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1006/2501พนักงานอัยการจังหวัดสุโขทัยโจทก์นายพุ่ม เผือกอ่อนจำเลย ป.อ. ยิงในระยะ 1 วา ถูกขาเหนือตาตุ่มกระดูกแตก ถ้าตั้งใจฆ่าก็คงยิงถูกที่สำคัญได้ แสดงว่าจำเลยไม่เจตนาฆ่า เป็นความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ไม่ใช่พยายามฆ่าโจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 4 มกราคม 2500 เวลากลางวัน จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายอิ้ม ขุนโฉม โดยเจตนาฆ่าให้ตาย หากแต่กระสุนที่จำเลยยิงถูกนายอิ้มที่บริเวณขาขวาเป็นอันตรายแก่กายสาหัสนายอิ้มจึงไม่ตาย เหตุเกิดตำบลท่าฉนวน อำเภอกงไกรลาศ จังหวัดสุโขทัย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80จำเลยให้การต่อสู้ว่า วันเกิดเหตุ จำเลยทวงเงินจากนายแดงซึ่งเป็นหนี้จำเลยอยู่ แล้วเกิดเถียงกันขึ้น นายแดงใช้มีดฟันจำเลย ๆ วิ่งหนีนายแดง นายอิ้ม คว้ามีดวิ่งไล่จำเลย ๆ ไม่มีทางจะหลบหนีทัน จึงใช้ปืนยิงไปทางหลัง 1 นัดเพื่อป้องกันตัว นายอิ้มเอามีดขว้างจำเลยที่หู จำเลยล้มลงแล้วถูกขว้างด้วยมีดอีกครั้งหนึ่งแล้วต่างก็แยกกันไปศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว เชื่อว่า การทำร้ายกันเกิดขึ้นจากการโต้เถียงกัน รูปคดีน่าสงสัยว่าการที่จำเลยใช้ปืนยิงนายอิ้มอาจทำไปเพื่อป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ ควรยกประโยชน์แห่งความสงสัยให้เป็นผลดีแก่จำเลย จึงพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว เห็นว่า ในเบื้องต้นคดีฟังได้ว่าจำเลยได้ใช้ปืนยิงนายอิ้มจริง ที่จำเลยสู้ว่ายิงเพื่อป้องกันตัวนั้น จำเลยนำสืบไม่ได้ตามข้อต่อสู้ จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 10 ปี จำเลยให้การภาคเสธ และเมื่อเกิดเหตุแล้วก็ไปแจ้งความให้ผู้ใหญ่บ้านทราบ ให้ลดโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุกจำเลยไว้ 6 ปีจำเลยฎีกาศาลฎ