ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1130/2501อัยการกรมอัยการโจทก์นายฮั่วงี่ หรือหว่างี้ แซ่ผู่จำเลย พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 ม. 5 พ.ร.บ.ป่าไม้ ฟ้องว่าตั้งโรงค้าไม้สักแปรรูปและมีไม้สักแปรรูป ไม่ได้รับอนุญาต ถ้าไม่บรรยายในฟ้องว่า ตั้งโรงค้าไม้และมีไม้หวงห้ามซึ่งทางการได้ประกาศตามกฎหมายแล้ว ฟ้องนั้นไม่สมบูรณ์ ลงโทษจำเลยไม่ได้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจตั้งโรงค้าไม้สักแปรรูปและมีไม้สักแปรรูปซึ่งเป็นไม้หวงห้ามประเภท ก. เพื่อการค้าจำนวน 29.00 เมตรลูกบาศก์ ซึ่งเกินกว่า 0.20 ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตเจ้าพนักงานตรวจพบและจับไม้นั้นได้จากจำเลย เหตุเกิดในเขตควบคุมการแปรรูปไม้ที่ตำบลคลองมหานาค อ.ป้อมปราบ จังหวัดพระนครขอให้ลงโทษตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ ฯลฯ และริบไม้ของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยผิดตาม พระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 48, 73, 74 พระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) 2494 มาตรา 17 พิพากษาปรับ 400 บาท ไม่ชำระค่าปรับจัดการตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 29, 30 ไม้ของกลางริบจำเลยอุทธรณ์ว่าไม่ควรผิด เพราะได้รับใบอนุญาตให้ตั้งโรงค้าไม้สักแล้ว เพียงแต่ย้ายสถานที่มาอยู่คนละฟากถนน แม้จะผิดก็ไม่ควรริบไม้ของกลางศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์ไม่บรรยายฟ้องว่า ได้มีประกาศตามพระราชบัญญัติป่าไม้ 2484 มาตรา 5 จึงขาดองค์แห่งความผิด ฟ้องไม่สมบูรณ์ ถึงแม้จำเลยทำผิดก็ลงโทษไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้องของกลางคืนจำเลยโจทก์ฎีกาว่าบรรยายฟ้องครบถ้วนตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 แล้ว ไม่จำเป็นต้องบรรยายเรื่องประกาศ พยานหลักฐานโจทก์ฟังได้ว่าจำเลยผิด จำเลยมิได้ต่อสู้ถึงฟ้องโจทก์ไม่สมบูรณ์นี้เลย และมิได้หลงข้อต่อสู้ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องของโจทก์ขาดข้อความสำคัญอันเป็นองค์แห่งการที่จะ