ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1138 - 1139/2501นางผิว เหล่าประเสริฐ (หม้ายโจทก์นายเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศลจำเลยนายเทียบ คงลายทองโจทก์นายเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศลจำเลย ป.พ.พ. ป.วิ.พ. ฟ้องคดีแพ่ง ไม่ต้องระบุการกระทำของจำเลยเป็นข้อๆ ไม่ต้องอ้างบทกฎหมายดังคดีอาญา ถ้าบรรยายสภาพแห่งข้อหาแจ้งชัดพอที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหา ศาลก็รับฟ้องไว้พิจารณาได้ ฟ้องไม่บรรยายตรงๆ ว่าจำเลยปิดกั้นทางสาธารณะ แต่บรรยายว่าเป็นทางที่ได้ร่วมกันอุทิศเป็นทางเดินประชาชนใช้ร่วมกันมา 100 ปีเศษ วิญญูชนเข้าใจได้แล้วว่าเป็นทางสาธารณะแม้จะบรรยายมาด้วยว่าเป็นทางภารจำยอม หรือทางจำเป็นฟ้องนั้นก็ไม่เคลือบคลุมจำเลยปิดกั้นทางสาธารณะทำให้โจทก์ซึ่งมีที่ดินริมทางใช้ทางนั้นไม่ได้ โจทก์เสียหายเป็นพิเศษ จึงฟ้องให้เปิดทางได้การอุทิศที่ดินให้เป็นทางสาธารณะไม่จำต้องมีพิธีการ ถ้าโจทก์จำเลยและประชาชนใช้เป็นทางเดินสู่ทางสาธารณะร่วมกันมาหลายสิบปีก็ต้องถือว่าได้อุทิศโดยปริยายอุทิศที่ดินเป็นทางสาธารณะโดยปริยายแล้ว การสงวนสิทธิ์ภายหลังไม่มีผลอย่างใดคดีทั้งสองสำนวนนี้โจทก์แยกฟ้อง จำเลยคนเดียวกัน ขอให้เปิดทางเดินอันเดียวกัน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงได้ทำการพิจารณา และพิพากษารวมกันไปคดีแรกโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 3601 ในซอยระหว่างซอยบางหลวงกับถนนไปวัดกัลยาณ์ บรรพบุรุษของโจทก์จำเลยและประชาชนได้ร่วมกันอุทิศที่ดินและช่วยกันออกเงินจัดทำสะพานไม้ทางเดินกว้าง 2 ศอก สูง 1 ศอก จากซอยบางหลวงข้ามคลองไปวัดกัลยาณ์ ทางนี้ต้องผ่านที่ดินของโจทก์และบุคคลอื่นอีกหลายคน และเป็นทางเดินหน้าบ้านโจทก์ ทั้งโจทก์จำเลยและประชาชนใช้เดินร่วมกันมาประมาณ 100 ปีเศษแล้ว กับยังได้ใช้น้ำในคลองวัดกัลยาณ์ตลอดมาดังปรากฏตามแผนที่สัง