ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 580/2521บริษัท ล็อกซ์เล่ย์ (กรุงเทพ) จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.วิ.พ. ม. 224 ป.รัษฎากร จำเลยประเมินให้โจทก์เสียภาษีเงินได้เพิ่ม 5,680.68 บาทโจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ศาลพิพากษาให้เพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์จำเลยอุทธรณ์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้ เงินที่นายจ้างออกชำระภาษีแทนลูกจ้างต้องนำมารวมเป็นเงินได้เพื่อคำนวณภาษีตาม ประมวลรัษฎากร มาตรา 40(1) ครั้งเดียว แต่จะคำนวณซ้ำแล้วซ้ำอีกถึง 17 ครั้งไม่ได้นายจ้างอุทธรณ์การประเมินได้เช่นเดียวกับลูกจ้างศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกเลิกเพิกถอนการประเมินและคำวินิจฉัยอุทธรณ์ของคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์รับวินิจฉัยเฉพาะปัญหากฎหมายและพิพากษายืน จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีนี้จะอุทธรณ์ฎีกาได้แต่เฉพาะในปัญหาข้อกฎหมาย การวินิจฉัยปัญหาเช่นว่านี้ ศาลฎีกาจำต้องถือตามข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยจากพยานหลักฐานในสำนวน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 238 ประกอบด้วยมาตรา 257 ศาลชั้นต้นฟังข้อเท็จจริงว่า ในปี พ.ศ. 2511 นาย ดี.เจ. ฮอดเจส เป็นลูกจ้างของโจทก์ และมีรายรับที่ได้จากโจทก์ในปีดังกล่าวเป็นค่าจ้าง 197,338 บาท 20 สตางค์ ค่าเช่าบ้าน 63,600 บาท รวมเป็นเงินที่รับจากโจทก์ทั้งสิ้น 260,438 บาท20 สตางค์ โจทก์เป็นผู้ชำระภาษีเงินได้แทนนาย ดี.เจ. ฮอดเจส ลูกจ้าง นาย ดี.เจ. ฮอดเจส พ้นจากหน้าที่และเดินทางหลับไปประเทศอังกฤษแล้วเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2514 นาย ดี.เจ. ฮอดเจส ได้ยื่นแบบแสดงรายการเสียภาษีเงินได้ประจำปี พ.ศ. 2511 และนำเงินภาษีเงินได้จำนวน 62,031 บาท 88 สตางค์ ส่งต่อจำเลยแล้ว ต่อมาวันที่ 23 สิงหาคม 2514 เจ้าพนักงานประเมินได้ประเมินให